شناسايي عوامل موثر بر پيشگيري از وقوع جرايم زيست محيطي در اجتماعات شهري

مقدمه و هدف پژوهش: حفاظت از محيط زيست شهري يكي از دغدغه‌هاي اصلي مديران شهري است. هدف از انجام اين تحقيق، شناسايي و اولويت‌بندي عوامل موثر بر پيشگيري از وقوع جرايم محيط زيستي در شهرهاي كشور است. روش انجام پژوهش: تحقيق حاضر از نوع كاربردي است كه به شيوه پيمايشي و با استفاده از پنل خبرگان (63 نفر) انجام شده است. از مصاحبه ساختاريافته براي فهرست‌بندي عوامل و مولفه‌ها استفاده شد. همچنين از روش سلسله مراتبي (AHP) براي اولويت‌بندي عوامل بهره گرفته شد. نرم‌افزارهاي مورد استفاده در اين تحقيق SPSS, 19 و Expert Choice بودند. يافته‌هاي پژوهش: عوامل موثر عبارت بودند از «حقوقي / قانوني»، «آموزشي / فرهنگي» و «مديريتي». همچنين تعداد 12 مولفه نيز به عنوان عوامل خرد شناسايي شدند. بالاترين وزن متعلق به مولفه «انتقال آموزه‌هاي محيط زيستي از سنين پايه» (918/0) و سپس، مولفه «متناسب‌سازي مجازات با جرايم محيط زيستي به لحاظ شدت و نوع» (886/0) بوده است. در نهايت، مولفه «تفكيك وظايف سازماني و تقويت بدنه آموزشي در ارگان‌هاي مرتبط» با وزن (422/0) كم‌اهميت‌ترين مولفه بوده است. وزن نهايي عوامل سه‌گانه نشان داد كه عامل «آموزشي / فرهنگي» با وزن 411/0 داراي بيشترين ميزان اهميت و پس از آن، عامل «حقوقي / قانوني» با وزن 332/0 و سپس، عامل «مديريتي» با وزن 303/0 قرار داشته‌اند. نتيجه‌گيري: اولويت اصلي در راهكارهاي اتخاذي براي پيشگيري از بروز جرايم محيط زيستي، راهكارهاي آموزشي و فرهنگي مي‌باشد و پس از آن جنبه‌هاي حقوقي و قانوني قرار خواهند داشت.