شناسايي نقاط داغ ژئودايورسيتي حوضه آبريز رودخانه درونگر با استفاده از يك روش كمي

تنوع زميني از موضوعات مهم علوم جغرافيايي است كه در چند دهه اخير مورد توجه قرار گرفته است. تغييرات شديد كاربري و بهره‌برداري‌هاي بيش از حد انسان از منابع محيطي، بيودايورسيتي و ژئودايورسيتي را به شدت تحت تاثير قرار داده‌اند. در اين تحقيق براي ارزيابي تنوع زميني از شاخص كمي تنوع زميني رويز- فلنو استفاده شده و نتايج از طريق مشاهدات ميداني و مقايسه با نقشه ژئومورفولوژي اعتبارسنجي شده است. منطقه مورد مطالعه از نظر ژئومورفولوژي ساختماني در زون كپه داغ- هزار مسجد و در شمال‌شرق ايران قرار گرفته است. حوضه آبريز درونگر در نقطه پيچيده و پر تنش از ديدگاه فرآيندها و رويدادهاي زمين شناختي قرار دارد و شواهد ژئومورفولوژيكي حوضه مورد بحث، حاكي از ادامه فعاليت‌هاي نئوتكتونيكي در دوران پليو-كواترنر دارد. هدف اصلي تحقيق ارزيابي كمي تنوع زميني حوضه آبريز رودخانه درونگر با استفاده از تجزيه و تحليل‌هاي GIS و مبتني بر شاخص ژئودايورسيتي است. داده‌هاي مورد استفاده در اين مقاله شامل مدل رقومي ارتفاع نوع ASTER، نقشه‌هاي زمين شناسي 1:250000 سازمان زمين‌شناسي كشور و تصاوير ماهواره‌‌اي گوگل ارث بود. نتايج حاصل از پژوهش نشان داد كه حدود 60 درصد از وسعت حوضه داراي تنوع زميني كم (شامل نواحي دشتي و با ارتفاع كم)، 29 درصد از وسعت منطقه داراي تنوع متوسط و 11 درصد نيز داراي تنوع بالا با ميانگين ارتفاع 2000 متر مي‌باشد. با توجه به نتايج تحقيق سازمان‌هاي مسئول از طريق هماهنگ‌سازي فعاليت‌ها و برنامه‌هاي خود با سطح تنوع ژئودايورسيتي مي‌توانند در جهت ارتقاي آن با انجام فعاليت‌هاي مكانيكي و بيولوژيكي مناسب گام‌هاي مهمي بردارند.