تحليلي بر جايگاه ارزيابي و تاثير اجتماعي در مديريت آسيب‌هاي اجتماعي حريم تهران

حريم تهران عرصه استقرار حدود 23 شهر ، 237 روستاي داراي سكنه و صدها كانون فعاليتي مي­باشد كه در مجموع حدود 2 ميليون نفر انسان را در برمي­گيرد كه به موازات تبعيت از شرايط ملي، همچنان مسير خود را در جذب مهاجران، رشد جمعيت و تداوم گسترش فضايي سكونت­هاي رسمي و غيررسمي طي مي­نمايد (و يا حداقل تا 20 سال آينده طي خواهد كرد). اگر حريم مورد تعرض قرار گرفته در شمال تهران را ناديده بگيريم، پهنه جنوبي آن كانون زندگي فقرا و اقشاري است كه به نظر مي­رسد سازوكار شهروند­زدايي برنامه­هاي توسعه شهري و منطقه­اي، آنها را به پذيرش اين تيپ ازسكونت وادار كرده است، گروه­هايي كه اندكي دقت، واقعيات مهمي را از نظر اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي در لايه­هاي پايين­تر زندگي جمعي و فردي آنها به نمايش مي­گذارد، گروه­هايي كه داراي ظرفيت بالا جهت توسعه و مشاركت بوده و در صورت فراموشي به اسباب برنامه­هاي زمين­خواران تبديل خواهند شد، بنابراين طرح و برنامه توسعه و مديريت آسيب­هاي اجتماعي حريم بدون ساكنان آن بي­معنا و صرفا "در حد نوشتار و مصوبه خواهد بود، به عبارت ديگر هدف هرگونه طرح و برنامه­اي بايستي در كنار مبارزه بي قانوني، توجه و به مشاركت طلبيدن تمامي ذي­نفعاني باشد كه در پهنه حريم زندگي مي­كنند و يا در آينده زندگي خواهند كرد. با اين مقدمه ، هدف اصلي اين مقاله ارائه تصويري از واقعيات اجتماعي حريم به عنوان مقدمه­اي است كه بتواند دستمايه­اي براي تبيين ضرورت­ها، اهداف و ثمرات رويكرد اجتماع محور در مديريت آسيب­هاي اجتماعي و توسعه پايدار حريم پايتخت قرار بگيرد.