ترجمه‌ ادبي و نسبت آن با توليد ادبيات

رابطة‌ ميان ترجمة آثار ادبي و تأليف متون ادبي موضوعي است كه در سال‌هاي اخير هم پژوهشگران مطالعات ترجمه به آن توجه نشان داده‌اند و هم نظريه‌پردازان نقد ادبي. پژوهشگران مطالعات ترجمه خواسته‌اند معلوم كنند كه ترجمة ادبيات از ساير زبان‌ها چه سهمي در رشد و تحول ادبيات دارد؛ به طريق اولي، نظريه‌پردازان ادبيات و نقد يكي از مهم‌ترين خاستگاه‌هاي نوآوري صناعي (تكنيكي) را در ترجمه‌هاي آثار ادبي خارجي جست‌وجو كرده‌اند. به عبارتي، هردو گروه كوشيده‌اند از راه تبيين نسبت ميان اين دو حوزه (ترجمه و آفرينش ادبي)، برخي از بنياني‌ترين پرسش‌ها دربارة نوآوري در خلق آثار جديد ادبي و همچنين تأثير ترجمة آثار خارجي در توليد ادبيات را پاسخ دهند. به اين ترتيب، اگر نگوييم كه اهداف مطالعات ترجمه و نظريه‌هاي نقادانه در اين مورد خاص كاملاً همگرايي دارند، دست‌كم مي‌توانيم مدعي شويم كه نوعي همسويي و تقرّب درخصوص لزوم بررسي نسبت ترجمه با تأليف ادبي در ميان دست‌اندركاران اين دو حوزه از علوم انساني به چشم مي‌خورد.