تأثير تمرينات واقعيت مجازي بر درد و كنترل پاسچر مردان سالمند مبتلا به كمردرد مزمن غيراختصاصي: يك كارآزمايي باليني تصادفي شده دو سويه كور

زمينه و هدف: همراه با افزايش سن، شيوع دردهاي مزمن اسكلتي- عضلاني به­طور قابل‌توجهي افزايش مي‌يابد. كمردرد، شايع­ترين درد گزارش شده توسط افراد سالمند در جهان است. فناوري واقعيت مجازي به‌طور فزاينده‌اي در بسياري از حوزه­هاي دانش، از جمله توانبخشي مراقبت‌هاي بهداشتي رايج شده است. هدف از مطالعه حاضر تعيين تأثير هشت هفته تمرينات واقعيت مجازي بر درد و كنترل پاسچر مردان سالمند مبتلا به كمر درد مزمن غيراختصاصي مي ­باشد. روش بررسي: ۳۰ سالمند مبتلا به كمردرد مزمن در دو گروه تجربي و كنترل در مطالعه حاضر شركت كردند. گروه تجربي هشت هفته تمرينات واقعيت­ مجازي را انجام دادند و گروه كنترل در اين بازه زماني به روتين معمول زندگي خود ادامه دادند. درد و متغيرهاي مركز فشار به ­ترتيب با استفاده از مقياس سنجش بصري درد و دستگاه فوت پرشر، قبل و بعد از مداخله ارزيابي شد. از آزمون‌هاي آماري تي همبسته و تحليل كوواريانس يك­راهه در نرم­افزار SPSS نسخه ۲۲ جهت تجزيه ­و ­تحليل اطلاعات استفاده شد (۰۵/۰P ). يافته‌ها: نتايج تجزيه و تحليل آماري نشان داد پس از هشت هفته، درد (۰۰۱/۰=P) و متغيرهاي مركز فشار (سرعت نوسانات (۰۱۴/۰=P)، محدوده نوسانات (۰۰۴/۰=P)، جابجايي قدامي­- خلفي (۰۰۱/۰=P) و جابجايي داخلي- ­خارجي (۰۳/۰=P)) در گروه تجربي نسبت به كنترل كاهش معني­داري داشته ­است. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج به‌دست‌آمده، استفاده از تمرينات واقعيت مجازي با هدف كاهش درد و نوسانات پاسچر براي توانبخشي سالمندان مبتلا به كمردرد مزمن غيراختصاصي توصيه مي‌شود.