تبيين هيجان‌هاي تحصيلي براساس حمايت تحصيلي و جهت‌گيري هدف پيشرفت: نقش واسطه‌گري خودتنظيمي تحصيلي

هدف اساسي پژوهش حاضر، تبيين هيجان‌هاي تحصيلي براساس حمايت تحصيلي و جهت‌گيري هدف پيشرفت با نقش واسطه‌گري خودتنظيمي تحصيلي بود. روش پژوهش همبستگي از نوع مدل‌يابي معادلات ساختاري بود. ﺟﺎمعۀ آﻣﺎري ﺷﺎﻣﻞ كليۀ دانش‌آموزان دختر و پسر دورۀ اول متوسطۀ شهر سنندج در سال تحصيلي ۱۴۰۱-۱۴۰۰ بودند كه از ميان آنها تعداد 390 نفر، با استفاده از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند و به ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامۀ هيجان‌هاي تحصيلي، پرسشنامۀ حمايت تحصيلي، پرسشنامۀ جهت‌گيري هدف پيشرفت و پرسشنامۀ خودتنظيمي تحصيلي پاسخ دادند. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با استفاده از روش مدل‌يابي معادلات ساختاري ازطريق نرم‌افزار Spss-21 و Amos-21 انجام شد. نتايج تحليل نشان داد كه مدل با داده‌هاي پژوهش برازش مناسبي دارد. باتوجه‌به يافته‌ها، مسيرهاي مستقيم حمايت تحصيلي، جهت‌گيري تسلطي و عملكردي به هيجان‌هاي مثبت و منفي تحصيلي معنادار (0/01 P) بود. همچنين، مسيرهاي غيرمستقيم حمايت تحصيلي، جهت‌گيري تسلطي و جهت‌گيري عملكردي ازطريق خودتنظيمي تحصيلي به هيجان‌هاي مثبت و منفي تحصيلي در دانش‌آموزان معنا‌دار (0/01 P) بود. براساس اين نتايج، خودتنظيمي تحصيلي مي‌تواند در رابطۀ بين حمايت تحصيلي و جهت‌گيري هدف پيشرفت با هيجان‌هاي تحصيلي مثبت و منفي در دانش‌آموزان نقش ميانجي داشته باشد.