مدل ساختاري هوشمندي استراتژيك مبتني بر سرمايه اجتماعي و ساختار سازماني در وزارت ورزش و جوانان

هدف از پژوهش حاضر ارائۀ مدل ساختاري هوشمندي استراتژيك مبتني بر سرمايۀ اجتماعي و ساختار سازماني در وزارت ورزش و جوانان است. اين پژوهش به لحاظ هدف، كاربردي و براساس نحوۀ گردآوري داده‌ها، همبستگي است. جامعۀ آماري پژوهش را 800 نفر ازكاركنان ستادي وزارت ورزش و جوانان تشكيل مي‌دهد. حجم نمونه برابر با 260 نفر و به روش نمونه‌‌گيري غيراحتمالي از نوع در دسترس انتخاب شده است. براي اعتبارسنجي ابزار اندازه‌‌گيري از روايي سازه، روايي محتوا و آلفاي كرونباخ و براي تحليل داده‌‌ها از رويكرد مدل‌‌سازي معادلات ساختاري استفاده شده است. يافته‌‌ها نشان مي‌دهد متغيرهاي ساختار سازماني و سرمايۀ اجتماعي به‌ترتيب 41.3 درصد و 28.2 درصد از واريانس متغير هوشمندي استراتژيك برون‌‌سازماني و هوشمندي استراتژيك درون‌‌سازماني را تبيين مي‌‌كند. به‌علاوه، مشخص شده كه تأثير سرمايۀ اجتماعي بر هوشمندي استراتژيك برون‌سازماني (p=0/001,α=0/330 )، تأثير ساختار سازماني بر هوشمندي استراتژيك برون‌سازماني (p=0/001,α=0/360)، و درون‌‌سازماني (p=0/001,α=0/347)، و تأثير ساختار بر سرمايۀ اجتماعي، به لحاظ آماري، معنادار است (p=0/001,α=0/737). سرانجام مشخص شده كه اثر هوشمندي استراتژيك مبتني بر سرمايۀ اجتماعي و ساختار سازماني در وزارت ورزش و جوانان، به لحاظ آماري، مثبت و معنادار است (p=0/001,α=0/243). با توجه به نتايج تحقيق، مي‌‌توان بيان كرد كه سرمايۀ اجتماعي و ساختار سازماني مشوق گردآوري و سازمان‌دهي، تجزيه و تحليل و توزيع اطلاعات درون‌‌سازماني است و به موجب آن‌‌ها مبادلات اطلاعاتي ارتقا پيدا مي‌‌كند.