حوزه علميه قم در عصر شيخ عبدالكريم حائري

فاقد عنوان لاتين

اوان تأسيس حوزه علميه قم با سخت‌ترين شرايط تاريخ سياسي ايران همزاد شده بود. از يك سو نهضت مشروطه در ايران به نتيجه نرسيد و مردم و روحانيت به‌عنوان تنها بازنده اين قيام دچار افسردگي شد و براي مدت‌ها به درون خود فرو رفت. از سوي ديگر، با به قدرت رسيدن رضاخان در سال 1304 روحانيت وارد دوره‌اي شد كه از آن به بدي ياد مي‌شود. تلاش‌هاي متجد‌دانه دولت كما‌ليستي ‌رضاشاه در بسط انديشه‌هاي مدرن، بر روند رو به تزايد افول اجتماعي روحانيت كه از دو دهه قبل آغاز شده بود تأثير بسياري گذاشت؛ حضور هوشمندانه آيت‌الله حائري بود كه توانست حوزه را حفظ و نسلي از مجتهدان را تربيت كند كه در تحولات سياسي بعد از او نقش بسياري ايفا كردند. اين مقاله با بهره‌مندي از روش اسنادي و تاريخي تلاش مي‌كند رخدادهاي آن دوره را به روايت در آورد.

فاقد چكيده لاتين