رابطه انگيزه فراگير با ميزان پذيرش يادگيري مجازي دانشجويان: نقش واسطه‌اي سودمندي ادراك شده

هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه انگيزه فراگير با ميزان پذيرش‌يادگيري مجازي و نقش ميانجي ميزان سودمندي‌ادراك شده دانشجويان بود. طرح اين پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش را كليه دانشجو معلمان ورودي 98 در سال تحصيلي 1400‌-1399 استان خوزستان تشكيل مي‌دادند كه از اين بين 220 نفر به روش نمونه‌گيري‌خوشه‌اي انتخاب شدند. داده‌ها بوسيله مقياس انگيزه فراگير (HAMS؛ هارتر،1981)، سودمندي ‌ادراك‌شده (PEUS؛‌ ديويس، 1989) و پذيرش‌يادگيري مجازي (ElAM؛ تئو،2010) جمع‌آوري و با استفاده از تحليل‌مسير تجزيه‌وتحليل قرار گرفت. نتايج مدل‌يابي معادلات‌ساختاري نشان داد كه انگيزه فراگير بصورت مستقيم و اثر مثبت بر پذيرش يادگيري مجازي دانشجويان دارد (P 0/05). همچنين انگيزه فراگير به طور غيرمستقيم و از طريق سودمندي ادراك‌شده بر پذيرش‌يادگيري مجازي اثر مثبت دارد (P 0/05). شاخص‌هاي برازش نيز نشان داد مدل پژوهش از برازش مناسب برخوردار بود. بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت كه سودمندي‌ادراك شده، نقش ميانجي در ارتباط بين انگيزه فراگير با پذيرش‌يادگيري‌مجازي دارد.