نقش قدرت واجي در بروز فرايندهاي تقويت در فارسي بر مبناي رويكردهاي فولي و ونمان

پژوهش پيشِ رو به نقش قدرتِ واجي در بروز فرايندهاي در زمانيِ تقويت در زبان فارسي مي‌پردازد. فرايندهاي تقويت «انسدادي‌شدگي غلت»، «سايشي‌شدگي غلت»، «انسايشي‌شدگي غلت» و «دهاني‌شدگي» با توجه به مفاهيم «قدرت جايگاهي»، «قدرت همگون‌كننده» و «اصل توسعۀ ماندگاري» (Foley, 1977) و «قوانين بهينۀ ساخت هجا» (Vennemann,1988) تحليل شده‌اند. داده‌ها در قالب واژه و با بهره‌گيري از واژه‌نامه‌هاي زبان‌هاي فارسي باستان و فارسي ميانه گردآوري شده‌اند. برخي از يافته‌هاي پژوهش از اين قرارند: نخست اينكه، در بروز هر چهار  فرايند، عاملِ «قدرت جايگاهي» داراي نقش است. دوم آنكه، همخوان‌هاي  /w/، /y/ و /h/ در جايگاه آغازۀ هجا و آغاز واژه، به منظور تقويت جايگاهي آغازه فارسي ميانه و تحت تأثير «قانون آغازۀ برتر» به ترتيب به همخوان‌هاي [b, Ɉ, v]،[ʤ]  و [χ] تبديل شده‌اند.