واكاوي تاريخي -انتقادي دستور ممكن اشرف

No English title

يكي از دبستان‌هاي فلسفي در ايران، فلسفه اشراق است كه سهروردي آن را بنيان گذاشته است. سهروردي نخست روش‌شناسي و برخي از بنيادهاي فلسفه مشايي را به‌نقد مي‌كشد و كنار مي‌گذارد و دوم خود انديشه‌هاي را پيشنهاد مي‌دهد كه يا در بنياد نو است و يا مايه‌اي در انديشه گذشتگان دارد و سهروردي آن را مي‌پروراند و نو مي‌گرداند. يكي از آن انديشه‌ها دستور ممكن اشرف است كه مايه آن از پيشينيان است و سهروردي با نگاهي دوباره از آن بهره‌هاي فراوان مي‌برد و به‌روزرساني‌اش مي‌كند. در اين مقاله با روش توصيفي –تحليلي دستور ممكن اشرف بازخواني و ارزيابي مي‌گردد و روشن مي‌شود اين دستور به‌راستي از كيست و سهروردي و ديگر انديشمندان به‌ويژه صدرا چه برداشتي از آن دارند و برداشت‌هاي نادرست از آن بر آفتاب افكنده مي‌شود؛ ناميدن آن به نام دستور، امكان اشرف درست نيست، آن شاخه‌اي از دستور «الواحد» نيست، نشان دادن نادرستي نشاندن برهان به‌جاي اين دستور، بيان گزارش‌هاي نادرست از آن، تفاوت ميان امكان و ممكن، خرده‌گيري‌هاي نادرست بر آن، نبودن اين دستور از ارسطو... .

No English abstract