تدوين مدل اضطراب كرونا بر اساس عدم تحمل بلاتكليفي با ميانجي‌ گري تنظيم شناختي هيجان در دانشجويان پزشكي: يك مطالعه توصيفي

زمينه و هدف: اضطراب ناشي از كرونا موجب پديد آمدن طبقه خاصي از اضطراب‌ها شده كه از اين بيماري فراگير نشأت گرفته و ويژگي‌هاي روان‌شناختي بشر را به چالش كشيده است. لذا مطالعه حاضر به تدوين مدل اضطراب كرونا بر اساس عدم تحمل بلاتكليفي با ميانجي‌گري تنظيم شناختي هيجان پرداخته است. مواد و روش‌ها: اين مطالعه از نوع توصيفي است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي بود كه در سال تحصيلي 1401-1400 مشغول به تحصيل بودند. بر اساس ملاك ورود 350 دانشجوي پزشكي به‌صورت هدفمند و در دسترس انتخاب و مقياس اضطراب كروناي Ghobadian، پرسش نامه عدم تحمل بلاتكليفي Freeston و همكاران و پرسش نامه تنظيم شناختي-هيجاني Garnefski و همكاران را تكميل نمودند. داده ها با استفاده از روش تحليل مسير تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان مي‌توانند رابطه بين عدم تحمل بلاتكليفي با اضطراب كرونا را ميانجي‌گري كنند (0/481=Beta). به‌عبارت ديگر، عدم ‌تحمل بلاتكليفي از طريق راهبردهاي مثبت (0/721-=Beta) و منفي (0/321-=Beta) تنظيم شناختي هيجان، ميزان اضطراب كرونا را در دانشجويان پزشكي پيش‌بيني مي‌كند (0/001 P). نتيجه‌گيري: يافته هاي مطالعه حاضر نشان داد در اضطراب كرونا عوامل روان‌شناختي مانند راهبردهاي منفي تنظيم شناختي هيجان و عدم تحمل بلاتكليفي دخيل هستند. به‌عبارت ديگر، عدم تحمل بلاتكليفي دانشجويان افزايش و راهبردهاي مثبت تنظيم شناختي هيجان كاهش اضطراب كرونا را پيش‌بيني مي‌كنند.