مطالعۀ كيفي فرايند درك و تصور كنشگران از موانع و منافع درك‌شدۀ فردي در پيشگيري از بيماري كوويدـ19

بررسي اپيدمي‏هاي جديد نيازمند نوعي تفسير برساختي و تبارشناسانه جهت تجزيه و تحليل زمينۀ بروز آن است. هدف پژوهش حاضر، فهم تجربۀ زيستۀ كنشگران از موانع و منافع درك‌شده در پيشگيري از بيماري كرونا در استان خوزستان است. بدين منظور در قالب يك طرح كيفي، 24 نفر از شهروندان، به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند و با استفاده از مصاحبۀ عميق نيمه‌ساختاريافته مورد مطالعه قرار گرفتند و درنهايت، داده‌هاي حاصل از آن‌ها با استفاده از روش كلايزي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. تحليل تجارب مشاركت‌كنندگان شامل هشت مضمون اصلي به ترتيب شامل نگاه اسطوره‏اي به بيماري، مناسك‏گرايي، نقش كنشگران محلي، عدم تعلق اجتماعي، چاره‌انديشي براي هويت ضايع‌شده، ضعف رسانه به‌عنوان ميانجي پرقدرت، عدم نظارت مسئولان، فقدان قدرت به توانمندي است. طبق يافته‏ها، نقش ساختار ـ عامليت در اتخاذ رفتار پيشگيري‌كننده از ويروس كرونا حائز اهميت است.