مطالعه نقش سرمايه اجتماعي در كارآفريني سازماني: فراتحليل پژوهش‌هاي بازه زماني 1384 ـ 1401

هدف: سرمايه اجتماعي بستر كارآفريني سازماني را فراهم مي‌كند. زيرا سازمان‌ها براي نوآوري نيازمند مؤلفه‌هاي سرمايه اجتماعي‌اند. بنابراين هدف اصلي پژوهش مطالعه نقش سرمايه اجتماعي بر كارآفريني سازماني است. روش: روش تحقيق از نوع فراتحليل كمّي (cma3) و ابزار آن پرسشنامه معكوس است. جامعه آماري پژوهش 56 تحقيق پيمايشي (علمي‌ـ پژوهشي) است كه 36 پژوهش با رعايت روايي، اعتبار و كيفيت پژوهش، وجود ضريب همبستگي، حجم نمونه، و سطح معناداري انتخاب شدند. روش نمونه‌گيري، هدفمند، روايي و پايايي پژوهش كنترل؛‌ و به روش فرمول كوهن و فيشر اندازه اثر آن‌ها برآورد شده است. يافته‌ها: نتايج نشان مي‌دهد بين سرمايه اجتماعي و كارآفريني سازماني رابطه معنادار وجود دارد و اثر كلي آن برابر 0.489 درصد است. نتايج: با افزايش سرمايه اجتماعي در سازمان‌ها، نهادها، و شركت‏ها گرايش كاركنان به كارآفريني سازماني نيز بيشتر مي‌شود. دو مفهوم سرمايه اجتماعي و كارآفريني سازماني به هم وابسته‌اند؛ به گونه‌اي كه فقدان يكي موجب نابساماني و كژكاركردي و هماهنگي آن دو باعث بهبود فضاي آرامش، اعتماد، اطمينان، عزت‌نفس، استقلال مالي، و بهبود عملكرد شغلي مي‌شود.