تأثير توسعه گردشگري بر توسعه اقتصادي

No English title

گردشگري يك بخش در حال رشد مي‌باشد كه از نظر اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي در سطح جهان از اهيمت بالايي برخوردار است. كه مي‌توان گفت از نظر اقتصادي علاوه بر ايجاد درآمدهاي ارزي، توسعه اقتصادي، ايجاد فرصت‌هاي شغلي، درآمدهاي صادراتي، درآمدهاي مالياتي و هزينه‌هاي خدمات را نيز تحريك مي‌كند و فرصت سرمايه‌گذاري‌هاي جديد را افزايش مي‌دهد، و به طور كلي چشم‌اندازهاي واقعي براي توسعه پايدار و فراگير ارائه مي‌دهد. ايران به دليل سابقه تمدنى كهن و آثار متعدد و سالم به ‌جامانده‌اش از دوران شكوه تمدن پارس، در زمينه گردشگري از پتانسيل بالايي برخوردار است. بنابراين هدف اصلي اين پژوهش بررسي تاثير توسعه گردشگري بر توسعه اقتصادي كشور ايران مي‌باشد. براي اين منظور با بهره‌گيري از داده‌هاي سري زماني 1370-1400 و مدل تصحيح خطاي بردراي (VECM) تاثير ورود گردشگران، تورم، نرخ ارز و مخارج دولت بر روي توليد ناخالص داخلي به عنوان معيار توسعه اقتصادي مورد بررسي قرار گرفت. نتايج مطالعه نشان داد كه بين توسعه گردشگري و توسعه اقتصادي يك رابطه پايدار بلندمدت وجود دارد، براساس نتايج مدل تأثير مثبت و معناداري به ترتيب بين توليد ناخالص داخلي و ورود گردشگران، نرخ ارز، تورم و هزينه‌هاي دولت وجود دارد.

No English abstract