بررسي تجربي اثر استفاده از ديواره هاي جاذب صوتي در كاهش نوفه زمينه تونل بـاد

در مطالعه حاضر اثر استفاده از ديواره‌هاي جاذب صوتي در كاهش نوفه زمينه يك تونل باد آيروديناميكي نمونه از نوع مدار باز با اتاق آزمون بسته به صورت تجربي بررسي شده است. هدف از اين مطالعه بررسي كارآيي ديواره‌هاي جاذب صوتي و همچنين اثر پارامترهاي مختلف آن از جمله ضخامت مواد جاذب روي ميزان كاهش نوفه زمينه تونل باد است. نتايج نشان داد كه وجود ديواره‌هاي صلب در مقطع آزمون تونل باد منجر به ايجاد امواج ايستاده در عرض اتاق آزمون و در نتيجه افزايش قابل توجه سطح نوفه زمينه تونل باد در فركانس‌هاي بالاتر از حدود Hz 750 شده است. استفاده از ديواره‌هاي جاذب صوتي در بالادست اتاق آزمون باعث كاهش نوفه زمينه و بهبود عملكرد آكوستيكي تونل در فركانس‌هاي متوسط و بالا مي‌گردد. با اين وجود اين كار تا حدودي باعث افزايش نوفه زمينه در فركانس‌هاي پايين شده است. همچنين با افزايش ضخامت جاذب صوتي، عملكرد آكوستيكي تونل در فركانس‌هاي مياني Hz 150-400 بهبود مي‌يابد. قرار دادن فاصله هوايي در پشت مواد جاذب صوتي نيز منجر به بهبود اندك عملكرد آيروآكوستيكي تونل در فركانس‌هاي كمتر از Hz 300 شده است. در نهايت نتايج نشان داد كه حذف كامل مواد جاذب صوتي و جايگزيني ديواره‌هاي صلب تونل با پارچه عبور دهنده صدا منجر به كاهش قابل توجه نوفه زمينه تونل باد در تمام محدوده فركانسي شده است.