آگاهي و نگرش دستياران در بكارگيري پزشكي مبتني بر شواهد

مقدمه: دستياران باليني نقش مهمي در آموزش دانشجويان پزشكي دارند و از مهمترين افراد تصميم گيرنده بر بالين در مراكز آموزشي-درماني به شمار مي آيند. از اينرو توانايي آن ها در عملكرد مبتني بر شواهد بر رخ داد خطاهاي پزشكي و بهبود تصميم هاي باليني موثر بوده است. مطالعه حاضر با هدف سنجش نگرش و آگاهي استفاده از پزشكي مبتني بر شواهد در دستياران تخصصي از طريق خود اظهاري طراحي شد.روش كار: اين مطالعه به صورت توصيفي – مقطعي و مبتني بر پرسشنامه انجام گرفته است. جامعه پژوهش را كليه دستياران تخصصي پزشكي و دندانپزشكي كه در سال 1399 خورشيدي در دانشگاه علوم پزشكي جندي شاپور اهواز در حال تحصيل بودند، تشكيل دادند. دويست و نه دستيار از طريق تكميل پرسشنامه در اين مطالعه‌ شركت كردند.نتايج: 42.1% از آنها، دوره ي پزشكي مبتني بر شواهد را گذرانده بوده و 65.5% با پزشكي مبتني بر شواهد آشنا بودند. همچنين بيشترين ميزان آشنايي آنها با پايگاه داده Pubmed   (%89) و كمترين ميزان آشنايي با پايگاه داده هاي Bandolier و Dare (3.3 %) و DOAJ (صفر درصد) بوده است. به علاوه، بيشترين و اصلي ترين منبع اطلاعاتي مورد استفاده آنها كتب چاپي (41.5%) بود و به اعتقاد 40 درصد از شركت كنندكان در مطالعه، عدم شناخت سايت هاي مفيد، مهمترين دليل براي استفاده نكردن از منابع اطلاعاتي مبتني بر اينترنت بود.نتيجه گيري: بطور كلي، نتايج اين مطالعه نشان داد كه ميزان آگاهي و استفاده‌ دستياران از پايگاه‌هاي داده اي پزشكي مبتني بر شواهد در حد متوسط قرار داشت.