آموزش مجازي در جهت ارتقا كيفيت يادگيري دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي استان تهران

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسي آموزش مجازي جهت ارتقاي كيفيت يادگيري دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي بود.روش كار: پژوهش حاضر برمبناي هدف از نوع كاربردي- بنيادي و بر مبناي نوع داده هاي گردآوري شده از نوع طرح هاي آميخته است. جامعه ي آماري در بخش كيفي شامل كليه ي صاحب نظران و خبرگان مطلع و مسلط به موضوع پژوهش در حيطه ي آموزش عالي. براي تعيين نمونه ها و تعيين خبرگان از روش نمونه گيري غيرتصادفي هدفمند استفاده شد جامعه آماري در بخش كمي شامل دانشجويان دانشگاه هاي آزاد اسلامي استان تهران مي باشد. براي تعيين نمونه از روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي مرحله اي استفاده شد و حجم نمونه با استفاده از روش معادلات ساختاري تعيين شد. براي گردآوري داده ها از دو روش اسنادي و ميداني (مصاحبه‌هاي اكتشافي و پرسشنامه محقق ساخته). روايي و پايايي ابزارها مورد سنجش و تاييد قرار گرفت. روش تحليل داده ها در بخش كيفي كدگذاري نظري برگرفته از روش نظريه‌پردازي داده بنياد بود. در بخش كمّي، تجزيه و تحليل داده ها در دو بخش آمار توصيفي و استنباطي (مدل‌سازي معادلات ساختاري انجام شد.نتايج: نتايج حاصل از تحليل عاملي نشان مي دهد كه از ميان شاخص هاي (گويه) موجود، 9 بعد اصلي در قالب پديده محوري، شرايط علي و شرايط تاثير پذير قابل شناسايي است. بر اساس پيشينه اين ابعاد، شامل قصد استفاده، سودمندي، كارايي و اثربخشي، نقش اساتيد و دانشجويان، زيرساخت‌هاي لازم، فرهنگ آموزش مجازي، قصد تداوم استفاده، سهولت آموزش و يادگيري و كاهش هزينه‌هاي آموزشي بودند.نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه مدل مفهومي پژوهش از برازش مطلوبي برخوردار است.