بررسي نگرش اساتيد دانشگاه علوم پزشكي جهرم نسبت به عوامل موثر بر عدم رضايت‌مندي تحصيلي دانشجويان پرستاري، پيراپزشكي و بهداشت در سال 1398

مقدمه: رشد و توسعه هر جامعه متاثر از نيروي آموزش ديده آن جامعه بوده و شناسايي عوامل موثر در عدم رضايت‌مندي تحصيلي و رفع و بهبود آن‌ها، گامي به سوي توسعه پايدار است. اين مطالعه با هدف تعيين سهم عوامل موثر بر عدم رضايت‌مندي تحصيلي دانشجويان پرستاري، پيراپزشكي و بهداشت عمومي دانشگاه علوم پزشكي جهرم از ديدگاه اساتيد صورت گرفت. روش كار: اين مطالعه توصيفي- مقطعي است و به روش پيمايشي انجام شده است. نمونه شامل 23 نفر از اساتيد دانشگاه علوم پزشكي جهرم است كه به صورت سرشماري مشاركت داشتند. ابزار جمع‌آوري اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته 36 سوالي بود كه سهم عوامل همراه با عدم رضايت‌مندي تحصيلي را در پنج بعد فردي، آموزشي، اخلاقي و روانشناختي، مديريتي و شغلي-حرفه‌اي از ديدگاه اساتيد بررسي مي نمود. آناليز اطلاعات با استفاده آزمون تي و آزمون آناليز واريانس انجام شد. نتايج: مهمترين عامل تاثير گذار در عدم رضايت‌مندي تحصيلي از ديدگاه اساتيد به ترتيب شامل وجود تبعيض قابل توجه بين دانشجويان پرستاري، پيراپزشكي و بهداشت با دانشجويان پزشكي، وجود پديده پزشك‌سالاري در محيط‌هاي بهداشتي و درماني، و عدم معرفي رشته‌هاي پرستاري، پيراپزشكي و بهداشت در بدو ورود به دانشگاه مي باشد. اما كمترين عوامل تاثيرگذار در عدم رضايت‌مندي تحصيلي از ديدگاه اساتيد، بترتيب ناتواني دانشجويان براي مراقبت كردن از بيماران، عدم برخورد محترمانه كاركنان خدمات آموزشي با دانشجويان پرستاري و پيراپزشكي، و عدم رضايت كافي دانشجويان از شيوه تدريس اساتيد است. نتيجه گيري: بعد اخلاقي و روانشناختي مهمترين و بيشترين تاثيرگذاري را در عدم رضايت‌مندي تحصيلي از ديدگاه اساتيد به خود اختصاص داد. لذا توجه بيشتر مسئولين دانشگاه در ايجاد انگيزش و شادابي در دانشجويان پيراپزشكي، پرستاري و بهداشت دانشگاه پيشنهاد مي گردد.