بررسي لزوم استمرار عدالت شاهد تا زمان صدور رأي

فراواني پرونده هاي قضايي در محاكم قضايي و اهميت مطالعه دقيق پرونده توسط قاضي‌، باعث ايجاد فاصله‌ بين اداي شهادت در پرونده هاي مستند به شهادت شهود و صدور رأي مي‌گردد؛ حال ممكن است، در اين فاصله، شهود، مرتكب اعمالي شوند كه از عدالت خارج گردند؛ در اين صورت بايد بررسي شود كه فسق شاهد، بعد از اداي شهادت و قبل از صدور رأي، چه تأثيري بر شهادت سابق خواهد داشت؟ اين پژوهش نشان مي دهد با عنايت به نقد و خدشه اي كه به نظر مشهور و نيز ديدگاه تفصيل، وارد است وبا توجه به ادله مطروحه در اين پژوهش، در فرض مذكور، ظن و اطمينان به وجود ملكه‌ي عدالت گفتاري در شاهد، با ترديد مواجه شده و به شك تبديل مي‌شود و شهادت وي ديگر به عنوان يك شهادت شرعي قابل اعتنا نخواهد بود. همچنين با توجه به اطلاق آيه 6 سوره حجرات، علاوه بر ضرورت وظيفه تحقيق و بررسي براي دادگاه، صدور حكم به استناد شهادت چنين شاهدي خلاف قاعده احتياط خواهد بود و اظهارات شاهد مشمول حكم ماده 176 ق.م.ا مي شود.