لحن مورداستفاده در گزارش حسابرس و حق‌الزحمه حسابرسي با تأكيد بر نقش تعديلگري الزامات استاندارد حسابرسي شماره700

در پژوهش حاضر به رابطه اطلاعات كيفي گزارش حسابرس و كيفيت حسابداري پرداخته شده است. به‌طور خاص، رابطه لحن گزارش حسابرس بر حق‌الزحمه حسابرسي (معيار كيفيت حسابرسي مبتني بر ورودي فرآيند حسابرسي) با توجه به مفاهيم ريسك، ريسك تجاري صاحبكار و ريسك دادخواهي، مورد بررسي قرارگرفته است. براي آزمون فرضيه‌هاي پژوهش از داده‌هاي 360 سال-شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طي بازه زماني 6 ساله، سه سال قبل و سه سال بعد از تجديدنظر در استاندارد حسابرسي شماره 700 استفاده شد. داده‌هاي متني با استفاده از نرم‌افزار تحليل متني مكس‌كيو-دي‌اي تحليل شد و پس از كمي شدن همراه با ساير داده‌هاي كمي با استفاده از رگرسيون خطي چند متغيره در نرم‌افزار ايويوز و اس‌پي‌اس‌اس تجزيه و تحليل شدند. نتايج بيانگر وجود يك رابطه معكوس ضعيف بين لحن خوش‌بينانه با متغير حق‌الزحمه حسابرسي است. علاوه بر اين، يافته‌ها نشان داد پذيرش الزامات استاندارد حسابرسي شماره 700 تغييرات معنادار در رابطه بين لحن گزارش حسابرس و حق‌الزحمه نسبت به دوره قبل از تجديدنظر ايجاد نمي‌نمايد. به‌طوركلي نتايج پژوهش، شواهدي از غالب بودن اثر علامت‌دهي (هرچند به صورت ضعيف) در نمونه مورد بررسي حكايت مي‌كند