سنجش سبك‌هاي مختلف يادگيري بر عملكرد دانشجويان گروه معماري در آموزش مجازي

پيشينه و اهداف: آشنايي با تفاوت‌هاي فرآيند يادگيري در ميان دانشجويان يكي از عوامل مهم در توسعه و بهبود امر آموزش است. بررسي سبك‌هاي يادگيري در ميان دانشجويان، از جمله مواردي است كه مي‌توان از آن به منظور ارتقاء كيفيت آموزش به خصوص در حوزۀ آموزش‌هاي مجازي بهره برد. يكي از موضوعاتي كه ممكن است در حوزۀ آموزش مجازي ناديده گرفته شود، تفاوت‌هاي يادگيري در بين دانشجويان است. سبك يادگيري مشخصه ‌اي است كه تعيين مي‌كند دانشجو چگونه ياد مي‌گيرد و چگونه دوست دارد ياد بگيرد. عدم توجه به تفاوت سبك‌هاي يادگيري دانشجويان به‌ويژه در آموزش‌هاي مجازي كه در آن مدرس ارتباط ديداري و حضوري چنداني با دانشجويان ندارد، گاه منجر به عدم انتقال كامل مفاهيم آموزشي مي‌شود. با توجه به اهميت چگونگي برگزاري دروس در يادگيري الكترونيكي، در اين مقاله سعي بر آن است تا با استفاده از تقسيم‌بندي‌هاي چهارگانۀ سبك يادگيري كلب، عملكرد دانشجويان در دروس مختلف رشتۀ معماري مورد بررسي و ارزيابي قرار گيرد. بررسي سبك‌هاي مختلف يادگيري دانش‌آموزان، مي‌تواند براي ارتقاء كيفيت آموزشي و يادگيري بهتر دانش‌آموزان به ‌ويژه در آموزش مجازي مفيد باشد. روش‌ها:‌ پژوهش حاضر به صورت توصيفي- تحليلي بوده و در زمان برگزاري فرآيند يادگيري الكترونيكي انجام شده است. اين پژوهش بر روي 48 نفر از دانشجويان ترم اول از مقاطع كارداني رشتۀ معماري و معماري داخلي و كارشناسي رشتۀ معماري صورت گرفته است. شروع به تحصيل اين دانشجويان به صورت مجازي بوده است. انتخاب دروس نيز به گونه‌اي بوده است كه توزيع مناسبي از دروس عملي، نظري و عملي‌-نظري صورت گيرد. به منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از نرم افزار  spss23استفاده شد.يافته‌ها: نتايج نشان مي‌دهد كه دانشجويان رشتۀ معماري در مقاطع كارداني و كارشناسي جامعۀ آماري مورد نظر، بيشتر داراي سبك يادگيري انطباق‌دهنده با حداكثر ميزان 39.6% در مقطع كارشناسي مي ‌باشند. از طرفي دانشجويان رشتۀ معماري داخلي بيشتر داراي سبك يادگيري همگرا با حداكثر ميزان 25% بوده‌اند. كمترين سبك يادگيري كه دانشجويان از آن بهره مي‌بردند سبك يادگيري جذب ‌كننده با ميزان 14.6% بوده است. همچنين مطالعات نشان مي ‌دهد كه بين رشته و مقطع تحصيلي دانشجويان با عملكرد ايشان ارتباط معناداري وجود ندارد.نتيجه‌گيري: نتايج اين پژوهش حاكي از آن است كه رفتار غالب دانشجويان نمونۀ آماري مورد نظر در رشتۀ معماري از نوع انطباق ‌يابنده بوده است. همچنين نتايج نشان مي ‌دهد، تفاوت معناداري بين سبك‌هاي مختلف يادگيري و عملكرد دانشجويان در مقاطع (كارداني و كارشناسي) و واحدهاي مختلف درسي (شامل نظري، عملي و نظري-عملي) وجود ندارد. در سبك يادگيري انطباق‌يابنده، فراگيران تمايل بيشتري به انجام آزمايش و عملي نمودن آموخته‌هاي خود دارند. اين نتيجه از آن جهت حائز اهميت است كه ماهيت رشتۀ معماري به خصوص در دانشگاه فني و حرفه ‌اي كه رسالتي مهارت محور دارد، مستلزم كار عملي و نقش فعال دانشجويان در فرآيند آزمايش آموخته‌ها مي‌باشد. پيشنهاد مي‌شود مربيان در ابتداي هر دورۀ آموزشي از سبك‌هاي مختلف يادگيري آگاه باشند تا براي هر گروه از افراد داراي سبك يادگيري مشترك، طبقه‌بندي خاصي در نظر بگيرند. فراگيران با يادگيري سبك يادگيري خود مي‌توانند از ساختار انعطاف ‌پذيري در آموزش الكترونيكي استفاده كنند تا به يادگيري مطلوب دست يابند.