بررسي هيدروكربن هاي نفتي كل در رسوبات پيراموني اكوسيستم هاي مرجاني جزاير خليج فارس (قشم، هنگام و لاوان)

دومين زيستگاه غني كره زمين پس از جنگل ­هاي استوايي به اكوسيستم­ هاي مرجاني اختصاص دارد. اين زيست­ بوم در تعادل بخشيدن به ميزان كربن و نيتروژن، حفظ خطوط ساحلي در برابر تخريب ناشي از هجوم مداوم امواج، طوفان، سيل، ايجاد محيط‌زيست دريايي، مواد مغذي براي زنجيره غذايي و هچنين تعادل بخشيدن به سيستم ظريف طبيعت بسيار تاثيرگذار است. امروزه استخراج، بهره‌برداري و حمل­ ونقل نفت، نقش به­ سزايي را در تخريب سواحل مرجاني خليج فارس برجاي گذاشته است. نمونه ­­هاي رسوبات دريايي و ساحلي جزاير مرجاني قشم، هنگام و لاوان از عمق حدود 5-0 سانتي‌متري بستر به‌طور تصادفي طبق روش MOOPAM جمع­ آوري و غلظت هيدروكربن ­هاي نفتي كل توسط دستگاه UVF بر حسب ميكروگرم بر گرم رسوب اندازه ­گيري شد. نوع بافت رسوبات نشان داد بالاترين درصد ذرات دانه ­ريز (سيلت+رس) در رسوبات دريايي و ساحلي جزيره لاوان به­ ترتيب­ 51/58 و 51/01 درصد است. ميانگين غلظت ­هاي تشخيص داده شده TPH پايين ­تر از مقدار زمينه خطر زيست­ محيطي (4 ميكروگرم بر گرم) مي باشد. بيشترين غلظت هيدروكربن ­هاي نفتي در ايستگاه­ هاي دريايي و ساحلي رسوبات جزيره لاوان مشاهده شد كه مي­ تواند به ­دليل تاسيسات و فعاليت ­هاي نفتي و شناورهاي صيادي در اين جزيره باشد. همچنين ارزيابي خطر زيست ­محيطي ناشي از آلودگي TPH بر موجودات آبزي با استفاده از شاخص ­هاي دستورالعمل ­هاي كيفيت رسوب و ضريب آلودگي نشان داد كه رسوبات مورد مطالعه فاقد هرگونه اثرات بيولوژيك نامطلوب بر موجودات آبزي هستند. بهره ­برداري­ ها، حمل­ ونقل دريايي، نشت نفت و مشتقات آن يكي از عمده­ ترين دلايل نابودي و اثرات اكولوژيك منفي بر آبسنگ­ هاي مرجاني خليج فارس مي­ باشد كه اين چالش ضرورت حفاظت از مناطق ساحلي و محيط­زيست دريايي را با رويكرد توسعه پايدار آشكارتر مي­ سازد.