بررسي وضعيت مسكن و اجاره‌بهاي شهر تهران در دهه‌ آخر حكومت پهلوي دوم

موضوع مسكن و اجاره بها و موجر و مستاجر و سياستگذاري هاي دولت ها از جمله مسايل مبتلا به جامعه كنوني مي باشد.اين مسئله در دوره پهلوي دوم نيز همواره مطرح بوده است.با توسعه و گسترش روزافزون شهر تهران در دوره پهلوي دوم موضوع مسكن يكي از مهم‌ترين مسائل اجتماعي بود كه دولت با آن مواجه بود. افزايش ساخت هزينه‌هاي مسكن موجب شده بود تا دولت براي خروج از اين بحران سياست‌هايي را از قبيل احداث كوي‌ها جديد، اعطاي تسهيلات بانكي به خريداران، تعيين سقف اجاره‌بها و غيره را در پيش بگيرد. اين پژوهش با روش توصيفي تحليلي و باتكيه‌بر داده‌هاي اسنادي  و گزارش‌هاي مطبوعات يوميه در پي پاسخ به اين سؤال اساسي است كه  مهم‌ترين علل افزايش قيمت مسكن در سال‌هاي پاياني رژيم پهلوي چه بود؟ و دولت  پهلوي چه اقداماتي براي حل بحران مسكن انجام داده بود؟ و اين اقدامات تا چه اندازه در حل اين بحران مؤثر واقع شد؟دستاوردهاي پژوهش حاكي از آن است كه افزايش مهاجرت از روستاها و شهرهاي ديگر به تهران، گراني مصالح و دستمزدهاي ساختماني، نبود يك سياست مشخص در امر مسكن همراه با شرايط خاص سياسي كشور سبب شده بود كه تهران از حيث مسكن با بحران عجيبي روبرو شود. قيمت املاك افزايش زيادي پيدا كرده بود و عدم انجام معاملات خارجي و زيادشدن پول و كم‌شدن ارزش آن باعث شده كه عده‌اي به دنبال بورس‌بازي روي املاك باشند و در نتيجه اجاره‌بها به‌صورت سرسام‌آوري افزايش پيدا كرد.