بررسي آزمايشگاهي امكان‌پذيري استفاده مجدد از پسماندهاي ساختماني در پروژه‌هاي عمراني (مطالعه موردي: پسماندهاي حصار كرج)

نگاهي به آمارهاي مربوط به تخريب ساختمان‌ها و آوارهاي حاصل از آن در دهه‌هاي گذشته نشان مي‌دهد كه مديريت پسماندهاي ساختماني مي‌تواند مشكالت زيست محيطي در شهرهاي بزرگ چون تهران و كرج را كاهش دهد. نخاله‌هاي ساختماني را ميتوان در بخشهاي مختلف ساختمانهاي عمراني نظير محوطه سازي در پارك‌ها، تسطيح شيبها، تهيه بتن و نيز به عنوان مصالح پركننده زهكشي و زيرسازي راه‌ها به كار برد. در اين پژوهش سعي شده است با انجام آزمايشهاي آزمايشگاهي همچون آزمايش‌هاي دانه‌بندي، هيدرومتري، حدود اتربرگ، تراكم استاندارد، تراكم اصالح شده، لس آنجلس، برش مستقيم، CBR ،جذب آب، تطويل و تورق و همچنين آزمايشهاي صحرايي همچون آزمايشهاي دانسيته در محل، SPT وPLT نشان داده شود كه پسماندهاي ساختماني و بخصوص نخاله ساختماني منطقه حصاركرج، مقاومت كافي براي استفاده مجدد در صنعت ساخت را دارند. همچنين در اين مطالعه به بررسي نقش افزودن خرده بتن و ژئوگريد به نخاله‌هاي ساختماني و تاثيرات وجود آن‌ها در مقاومت برشي اين مصالح پرداخته شده‌است. مطالعات انجام شده نشان مي‌دهد كه امكان استفاده از نخاله‌هاي ساختماني در ساخت بدنه راه براي جاده‌هاي فرعي با ترافيك كم و همچنين بستر راه‌هاي اصلي وجود دارد. علاوه بر اين پس از تفكيك پسماندهاي ساختماني مي‌توان از آن‌ها به عنوان سنگدانه براي ساخت بتن، مصالح ساختماني براي كفسازيها، پوشش مدفن‌هاي زباله و هسته سدهاي خاكي استفاده كرد.