اثر تيمارهاي مختلف بر ميزان قهوه‌اي‌شدن و ريز ازديادي‎ ‎تعدادي از ارقام گيلاس (‏Prunus avium ‎L.‎‏) ‏

از آنجايي كه گيلاس يكي از مهمترين محصولات باغي مناطق معتدله در كشور محسوب مي شود، استفاده از ريز ازديادي جهت تسريع در تكثير آن ضروري است. اين مطالعه به منظور بررسي تيمارهاي كاهش قهوه اي شدن و تاثير نوع و غلظت تنظيم كننده هاي رشد بر ريز ازديادي در قالب آزمايش فاكتوريل بر پايه طرح كاملا تصادفي انجام شد. فاكتور اول، رقم در دو سطح (عدلي و تكدانه)، فاكتور دوم تيمار كاهش قهوه اي شدن در چهار سطح (تاريكي، سرما، تاريكي و سرما و آنتي اكسيدان (100 ميلي گرم در ليتر اسيد آسكوربيك و 150 ميلي گرم در ليتر اسيد سيتريك)) و فاكتور سوم تنظيم كننده هاي رشد شاخه زايي شامل BAP (صفر، 1 و 2 ميلي گرم در ليتر) و IBA (صفر و 0/01 ميلي گرم در ليتر) و تيمار NAA (صفر و 1 ميلي گرم در ليتر) و IBA (صفر و 2 ميلي گرم در ليتر) جهت ريشه زايي مورد مطالعه قرار گرفت. نتايج نشان داد كه اختلاف معني داري بين تيمارها وجود داشت. بيشترين و كمترين ميزان قهوه اي شدن به ترتيب در تيمار سرما و تيمار آنتي اكسيدان بود. بيشترين تعداد شاخساره در رقم تكدانه و عدلي به ترتيب با ميانگين 5/6 و 5 ريز شاخه بود. بالاترين درصد ريشه زايي در رقم تكدانه 78/73 درصد و در رقم عدلي 69/4 درصد مشاهده گرديد. به‌طور كلي، محيط كشت MS حاوي 2 ميلي گرم بر ليتر BAP و 0/01 ميلي گرم در ليتر IBA در مرحله پرآوري و 2 ميلي گرم بر ليتر IBA در مرحله ريشه زايي براي تكثير درون شيشه اي رقم عدلي و تكدانه توصيه مي شود.