اثر شدت هرس تعادلي و هرس سبز بر برخي صفات فيزيولوژيكي، كيفي و عملكرد انگور ياقوتي (‏Vitis ‎vinifera L.‎‏) در منطقه سيستان

به منظور افزايش ميزان عملكرد كمي و كيفي انگور ياقوتي و انتقال دانش فني هرس به بهره برداران، آزمايشي به‌صورت فاكتوريل بر پايه طرح بلوك‌‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار انجام شد. چهار سطح شدت هرس تعادلي شامل شاهد يا عرف محلي، هرس 10+60، 10+40 و 10 +20 جوانه به عنوان فاكتور اول و چهار سطح شدت هرس تابستانه شامل شاهد يا بدون هرس سبز (G1)، هرس شاخه‌هاي سبز از بالاي هشت برگ روي آخرين خوشه (G2)، هرس شاخه‌هاي نرك + شاخه‌هاي سبز از بالاي هشت برگ روي آخرين خوشه (G3)، هرس شاخه‌هاي سبز بدون محصول از ته + شاخه‌هاي نرك + شاخه‌هاي سبز از بالاي هشت برگ روي آخرين خوشه (G4) به عنوان فاكتور دوم درنظر گرفته شدند. هرس تعادلي 10 +20 باعث افزايش صفات محتواي نسبي آب برگ، ضريب باردهي و مواد جامد محلول به‌ترتيب به ميزان 9/8، 44/6 و 13 درصد نسبت به شاهد و كاهش صفات سطح برگ، اسيديته آب ميوه و تعداد روز تا رسيدگي به‌ترتيب به ميزان 13/6، 12/8 و 17/3 درصد نسبت به شاهد گرديد. همچنين هرس سبز G4 باعث افزايش صفات محتواي نسبي آب برگ و مواد جامد محلول به‌ترتيب به ميزان 11/2 و 12 درصد نسبت به شاهد و كاهش سطح برگ، اسيديته آب ميوه و تعداد روز تا رسيدگي به‌ترتيب به ميزان 19/7، 5/3 و 19/2 درصد نسبت به شاهد شد. برهمكنش هرس تعادلي 10 +20 و هرس سبز G4 باعث افزايش صفات درصد جوانه‌هاي سبز، رنگ‌گيري خوشه و عملكرد به‌ترتيب به ميزان 33، 38/6 و 14/2 درصد نسبت به شاهد شد. بطور كلي نتايج نشان داد كه هرس تعادلي 10+20 همراه با هرس سبز G4 باعث افزايش عملكرد به ميزان 47/4 درصد نسبت به هرس تعادلي 10+20 در شرايط بدون هرس سبز شد.