تزلزل خانواده در بستر فقراز منظر فقه

No English title

يكي از مهمترين مسائل علم فقه و جامعه، مسئله تزلزل خانواده در بستر فقر از منظر فقه است. در عصر كنوني كه ساختار خانواده با توجه به بحران معنا، تغيير و تحول اساسي يافته است تنها فقر اقتصادي براي خانواده يك تهديدي جدي نيست بلكه فقر ديني، فقر اخلاقي، فقر اجتماعي و فرهنگي بيش از فقر مالي باعث فروپاشي خانواده شده است. هدف از نوشتار حاضر آگاه‌‌سازي و ارتقاي خانواده در اين مسئله است كه هر نوع بستر فقر، نقش مؤثري در تزلزل خانواده دارد. پژوهش حاضر نشان مي‌‌دهد كه فقهاي اماميه در ارتباط خانواده با فقر و تأثير آن، بيشتر در باب فقر اقتصادي و اجتماعي تمركز داشته‌اند. در بخش فقر روحي و معنوي به فقر اخلاقي و فقر ديني اشاره مي‌‌شود و ازآنجاكه رويكرد فقهي است، مصاديق سوء معاشرت به‌‌نوعي فقر اخلاقي را به‌‌همراه دارد و دسته‌‌بندي براساس آن انجام شده است. در فقر ديني، عدم كفويت و معنويت مطرح است. فقر اقتصادي و فقر اجتماعي با توجه به آيه: «الرجال قوامين علي النساء» و «قو انفسكم اهليكم» و قاعده لاضرر چنين فقري كه منجر به تزلزل خانواده مي‌‌شود مذموم شمرده شده است.

No English abstract