روايت مادران از آموزش مجازي فرزندان پايه اول در دوران همه گيري ويروس كرونا

همه گيري ويروس كرونا در ايران مانند ساير كشورهاي جهان تعطيلي كلاس هاي حضوري مدارس و پيگيري آموزش به صورت مجازي را به دنبال داشت. دانش آموزان مقطع ابتدايي براي استفاده از آموزش نياز به همراهي والدين داشتند. اين امر در مورد دانش آموزان پايه اول به دليل نداشتن آشنايي قبلي با مدرسه و امور درسي، دشوارتر بوده و مسئوليت آموزش شان بر عهده مادران قرار گرفت كه قرار بود علاوه بر نقش مادري، نقش معلمي را هم بر عهده بگيرند. پژوهش حاضر به بررسي روايت هاي اين گروه از مادران در شهر كرمان با رويكرد كيفي و روش روايت پژوهي مي پردازد. گردآوري داده ها با استفاده از مصاحبه روايي  بوده و تحليل به روش تحليل تماتيك در نرم افزار مكس كيودا صورت گرفته است. پنج تم اصلي از داده هاي پژوهش به دست آمد كه بازگو كننده روايت هاي مادران از اين دوران است. اين تم ها عبارتند از: حمايت ناقص اطرافيان، گران باري نقش، احساس فرسودگي مادران، پروبلماتيك فرزندان در آموزش مجازي و محاسن فرا آموزشي.