مشاركت ورزشي دختران دانشجو و عوامل اجتماعي موثر بر آن (مورد مطالعه: دانشجويان دانشگاه شهيد باهنر كرمان)

هدف از اين مطالعه، بررسي ميزان مشاركت ورزشي دختران دانشجو و شناخت عوامل اجتماعي موثر بر آن است. مشاركت ورزشي به هرنوع فعاليت بدني ملايم تا شديد كه افراد در خانه، مدرسه يا  اجتماع انجام مي‌دهند گفته مي‌شود. بررسي مشاركت ورزشي دختران  دانشجو از آن رو اهميت دارد كه تحقيقات قبلي نشان مي‌دهد نسبت قابل توجهي از دختران در ايران ورزش نمي كنند. چارچوب نظري مورد استفاده در اين تحقيق، چارچوبي تركيبي است كه بر متغيرهاي  تعيين كننده ميزان مشاركت ورزشي تمركز مي‌كند.  روش پژوهش، پيمايش و ابزار گردآوري اطلاعات پرسشنامه  بوده است. جامعه آماري اين تحقيق 7700 نفر دانشجويان دختر دانشگاه شهيد باهنركرمان است كه  381 نفراز آنان به عنوان نمونه انتخاب شدند. از شيوه نمونه گيري سهميه اي براي انتخاب نمونه‌ها  استفاده شد. نتايج نشان داد كه 51/4 درصد دانشجويان مورد مطالعه مشاركت ورزشي قهرماني متوسطي داشته اند، 47/2  مشاركت ورزشي همگاني  متوسطي داشته اند و 45/4 درصد، مشاركت ورزشي حرفه اي پاييني داشته اند. بر اساس نتايج آزمون‌هاي استنباطي، سرمايه اجتماعي، جامعه پذيري ورزشي، هزينه‌هاي ورزشي و حمايت اجتماعي به ترتيب مهمترين متغيرهاي اثرگذار بر ميزان مشاركت ورزشي دانشجويان دختر هستند. نتايج رگرسيون چند متغيره حاكي از آن است كه متغيرهاي مستقل، حدود 70 درصد از تفييرات متغير وابسته را تعيين مي‌كنند. همچنين بر اساس نتايج پژوهش، كاهش بار مسئوليت هاي شغلي و خانوادگي نقش مهمي در بهبود مشاركت ورزشي دختران جوان دارد.