نقش حمايت اجتماعي در سلامت اجتماعي زنان در دوره پس از زايمان (مورد مطالعه: شهر فارياب)

زنان در دوره پس از زايمان، با تغييرات جسمي، عاطفي، رواني و اجتماعي مواجهه مي شوند كه اين دگرگوني ها باعث تغيير در زندگي فردي و اجتماعي زنان مي گردد. هدف مقاله حاضر مطالعه نقش حمايت اجتماعي در سلامت اجتماعي زنان در دوره پس از زايمان در شهر فارياب است. رويكردهاي نظري اين پژوهش، بر اساس نظريه حمايت اجتماعي كوب، ساراسون و سارافينو و نظريه سلامت اجتماعي كييز بوده است. مطالعه حاضر به روش پيمايش انجام گرفت. جامعه آماري تحقيق را كليه زنان زايمان كرده در شهر فارياب تشكيل داده كه از بين آنان 260 نفر بر اساس روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. نتايج پژوهش نشان داد، ميزان حمايت اجتماعي و سلامت اجتماعي زنان مورد مطالعه به ترتيب در حد زياد و متوسط بوده است. بين خرده مقياس‌هاي حمايت جتماعي و سلامت اجتماعي بيشترين ميانگين به ترتيب مربوط به حمايت مالي و مشاركت اجتماعي بوده است.براساس نتايج به دست آمده بين حمايت اجتماعي و سلامت اجتماعي زنان در دوران پس از زايمان رابطه معني دار وجود دارد (P 0/01, r=0/20). همچنين بين حمايت اجتماعي با مشاركت اجتماعي و پذيرش اجتماعي رابطه معناداري وجود داشته است. همبستگي معنادار بين دو متغير حمايت و سلامت اجتماعي در زنان زايمان كرده به اين معني است كه هر چه زنان در اين دوره از حمايت اجتماعي بيشتري برخوردار باشند سلامت اجتماعي شان افزايش مي يابد.