پيش بيني احتمال مشاركت شهروندان در مديريت بحران بر اساس نظريه تخصيص زمان(نمونه موردي شهر مشهد)

اين تحقيق به روش توصيفي و تحليلي و در قالب نظريه تخصيص كلاسيك زمان، انجام شد. داده‌هاي مورد نياز از طرح دوره واكنش اضطراري محلات شهرداري مشهد، اخذ شد. اين داده‌ها با استفاده از دو روش پارامتريك و ناپارامتريك لاجيت موضعي، تحليل شد. نتايج نشان داد كه سن و سواد تاثير مثبتي بر احتمال مشاركت دارد. همچنين درآمد غير كاري و درآمد همسر، اثر مثبتي بر حضور داشته، وضعيت مسكن مردان نيز چنين تاثيري دارد. ولي اثر اين متغير براي زنان معنادار نيست. تعداد فرزندان دختر اثر مثبت و معناداري بر حضور زنان در مشاركت داشته، اما در تصميم مردان معنادار نيست. همچنين كل فرزندان بر مشاركت زنان اثر مثبت گذاشته، ولي اين متغير تاثير معني‌داري بر تصميم ورود به مشاركت مردان ندارد. نتايج روش ناپارامتريك مانند روش پارامتريك نشان داد كه متغيرهاي سن، سطح تحصيلات و تعداد فرزندان، احتمال حضور زنان و مردان در فعاليت هاي مشاركتي در مبحث مديريت بحران را افزايش مي‌دهد. مطابق اين يافته‌ها، براي ترغيب خانوارها براي حضور در طرح مورد اشاره بايستي به اين خصيصه‌هاي زمينه، توجه گردد.