شيوع خشونت خانگي و برخي عوامل مرتبط با آن در زنان 49ـ18 سال همسردار شهر ياسوج

زمينه و هدف: در سال‌هاي اخير، خشونت عليه زنان يك مشكل مهم در كشورهاي درحال توسعه و توسعه يافته مي‌باشد، به گونه‌اي كه سازمان جهاني بهداشت، خشونت خانگي را به عنوان يك اپيدمي سلامت عمومي اعلام كرده و يك پديده پيچيده اجتماعي همراه با آسيب‌هاي رواني، فيزيكي و اخلاقي است، لذا هدف از اين مطالعه تعيين شيوع خشونت خانگي و برخي عوامل مرتبط با آن در زنان 49ـ18 سال همسردار شهر ياسوج بود. روش بررسي: اين يك مطالعه توصيفي ـ تحليلي از نوع مقطعي مي‌باشد، كه در سال 1396 انجام شد. جامعه مورد مطالعه را 384 زن متاهل 49ـ18 سال همسردار با سابقه حداقل يك سال ازدواج داراي پرونده خانوار در  چهار مركز بهداشتي درماني شهري ياسوج به صورت تصادفي ساده انتخاب و وارد مطالعه شدند. داده‌ها با استفاده از دو پرسشنامه دموگرافيك و خشونت خانگي عليه زنان داراي 33 سوال در حيطه‌هاي خشونت فيزيكي، عاطفي، كلامي و مالي جمع آوري شد. داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از آمار توصيفي و تحليلي رگرسيون لجستيك تجزيه و تحليل شدند.  يافته‌ها: ميانگين و انحراف معيار سن زنان شركت كننده در مطالعه 5.89 ±29.32سال، ميانگين سن ازدواج 4.20±21.55 سال بود. ميانگين سن و سن ازدواج همسر به ترتيب 6.62±33.92 و 4.28±26.47 سال بود. حدود90 درصد زنان نوعي از خشونت خانگي را در طول دوره زندگي خود تجربه كرده بودند. خشونت كلامي، عاطفي، مالي و فيزيكي به ترتيب 80، 73، 48 و 22 درصد به وسيله زنان گزارش گرديد. شايع‌ترين فرم خشونت كلامي، داد زدن(29 درصد) و مشاجره كلامي(21 درصد)، شايع‌ترين فرم خشونت عاطفي، دخالت كردن شوهر در رابطه بين زن و اعضاي خانواده خود(18 درصد)، سلطه گري شوهر و توقع داشتن تبعيت زن(17 درصد)، شايع‌ترين فرم خشونت مالي، پرداخت پول با اكراه به زن(12 درصد)، تصميم ‌يري شوهر در امور مالي بدون نظرخواهي از زن(10 درصد) و شايع‌ترين فرم خشونت فيزيكي هل دادن( 11.5 درصد)، سيلي زدن(9 درصد) و پرتاب اجسام(9 درصد) بود.  بر اساس آناليز رگرسيون لجستيك، تجربه يا عدم تجربه هر نوع از خشونت خانگي به عنوان متغير پاسخ و متغيرهاي تعداد فرزند، وضعيت مسكن، وضعيت بارداري زنان، سن زن و همسر در هنگام مطالعه و سن ازدواج، سطح تحصيلات، وضعيت اشتغال، سابقه بيماري رواني، مصرف سيگار و مواد مخدر در زنان و همسران خود به عنوان متغيرهاي پيش‌بيني كننده وارد مدل شدند و سن ازدواج شوهر تنها فاكتور پيش‌بيني كننده خشونت خانگي عليه زن بود(Exp β =925.0, CI95.0 Expβ=86.0-99.0, Sig= 0025.0).  نتيجه‌گيري: با توجه به شيوع بالاي خشونت خانگي عليه زنان به ويژه خشونت‌هاي كلامي و عاطفي، آموزش مهارت‌هاي زندگي به خصوص مهارت‌هاي ارتباطي در زندگي زناشويي در مشاوره‌هاي قبل از ازدواج ضروري مي‌باشد.