برهم‌كنش دور آبياري و نيترات آمونيوم بر عملكرد رويشي و محتواي آلكالوئيد گياه دارويي ماميران (Chelidonium majus L.) در كشت گلداني

گياه ماميران (Chelidonium majus L.) با دارا بودن آلكالوئيد و خواص فارماكولوژيكي گسترده جايگاه ويژه‌اي در ميان گياهان دارويي دارد. براي بررسي تأثير دور آبياري و نيترات آمونيوم روي برخي از خصوصيات دارويي اين گياه، آزمايشي به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار در گلخانه تحقيقاتي دانشكده علوم كشاورزي دانشگاه گيلان در سال 1396 انجام شد. فاكتورهاي آزمايشي شامل دور آبياري در سه سطح 4 (I1)، 8 (I2) و 12 (I3) روز و نيترات آمونيوم در پنج سطح صفر (N0)، 45 (N1)، 60 (N2)، 75 (N3) و 95 (N4) كيلوگرم در هكتار بودند. نتايج تجزيه آماري داده‌ها نشان داد كه برهم‌كنش دور آبياري و كود نيتروژن بر صفات وزن تر ريشه، وزن تر و خشك اندام هوايي، وزن خشك كل و حجم ريشه در سطح احتمال 5% و وزن خشك ريشه، وزن تر كل، آلكالوئيد ريشه و بخش اندام هوايي در سطح احتمال 1% معني‌دار بود. بيشترين وزن تر ريشه (68.92 گرم در بوته) در تيمار I2N0 بدست آمد. همچنين، بيشترين وزن تر اندام هوايي (33.54 گرم در بوته) و وزن تر كل بوته (92.92 گرم در بوته) در تيمار I2N4 بدست آمدند. بيشترين آلكالوئيد ريشه (1.72 ميلي‌گرم بر گرم وزن خشك) و بخش هوايي (1.23 ميلي‌گرم بر گرم وزن خشك) به‌ترتيب در تيمارهاي I3N1 و I2N0 حاصل شد. به‌طور كلي مي‌توان نتيجه گرفت كه تيمار دور آبياري 8 روز با افزايش مقدار كود از نظر عملكرد و تيمار دور آبياري 12 روز با مقدار كود كمتر (صفر الي 60 كيلوگرم در هكتار) از نظر آلكالوئيد بخش‌هاي مختلف، در توليد گياه دارويي ماميران كبير براي كشت گلخانه‌اي قابل پيشنهاد مي‌باشند.