ويژگي‌هاي روان‌سنجي مقياس اميد به مراجع در مشاوران و روان‌شناسان

اميد از مهمترين عناصر روان درماني به شمار مي‌رود و وجود آن در اثر بخشي درمان ضروري است. پژوهش حاضر با هدف بررسي ويژگي‌هاي روا‌ن‌سنجي مقياس اميد درمانگران در نمونه ايراني انجام گرفت. اين مطالعه از نظر هدف كاربردي است كه به روش پيمايشي انجام شد. ۳۱۰ نفر از جامعه مشاوران و روانشناسان ايراني از طريق فراخوان اينترنتي در اين پژوهش شركت داشتند. ابزارهاي پژوهش عبارت بودند از : مقياس‌هاي اميد به مراجع (بارتولوميو و همكاران، ۲۰۱۹)، شكوفايي (دينر، ۲۰۱۰) و حالت اميد (اشنايدر، ۱۹۹۶). بررسي روايي سازه به روش تحليل عاملي تاييدي انجام شد. پايايي سازه با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ مورد بررسي قرار گرفت. نتايج تحليل عاملي تاييدي، برازش مطلوب شاخصها و ساختار سه عاملي پرسشنامه را تاييد كرد. همبستگي نمرات مقياس اميد درمانگر به مراجع با مقياس حالت اميد و مقياس شكوفايي، روايي همگراي مقياس را تاييد كرد. در بررسي پايايي، ضريب آلفاي كرونباخ براي كل مقياس و ابعاد آن در حد مطلوب بود. بر اساس نتايج، نسخه فارسي مقياس اميد به مراجع درمانگران از روايي و پايايي مطلوبي برخوردار است و مي‌تواند در نمونه مشاوران و روانشناسان ايراني مورد استفاده قرار گيرد.