تأثير منبع كنترل و خودكارآمدي حسابرس بر گزارش تخلفات با توجه به نقش ميانجي رضايت شغلي

هدف: رفتار و نگرش افراد تابع ويژگي‌هاي شخصيتي آنها مي‌باشد. خودكارآمدي و منبع كنترل به عنوان متغيرهاي مهم و تأثير گذار بر رفتار فرد مي باشند. حسابرسان در مواجه با گزارش تخلفات صورت گرفته در محيط كار رفتار متفاوتي از خود نشان مي دهند. به نظر مي‌رسد ويژگي‌هاي شخصيتي متفاوت آنان عامل رفتار متفاوت آنان در مواجه با گزارش تخلفات صورت گرفته باشد. از اين رو هدف اين پژوهش تأثير منبع كنترل و خودكارآمدي بر گزارش تخلفات با نقش ميانجي رضايت شغلي مي‌باشد. روش: پژوهش حاضر، توصيفي از نوع همبستگي مي‌باشد. حسابرسان شاغل در موسسات حسابرسي خصوصي در سال 1398 جامعه آماري پژوهش بوده و نمونه آن شامل 165 نفر از اين حسابرسان مي‌باشند كه به روش نمونه گيري تصادفي انتخاب شده‌اند. ابزار مورد استفاده در اين پژوهش پرسشنامه بوده و براي تجزيه و تحليل داده‌ها و آزمون فرضيه‌ها از روش معادلات ساختاري استفاده شده است. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد ويژگي‌هاي شخصيتي آزمون شده (خودكارآمدي و منبع كنترل بيروني) تأثير مثبت و معناداري بر گزارش تخلفات حسابرسان دارد. همچنين اثر غير مستقيم متغيرهاي يادشده به واسطه رضايت شغلي (متغير ميانجي) تشديد شده است كه ميزان اين تأثير معنادار مي‌باشد. نتيجه گيري: حسابرسان با سطح خودكارآمدي و منبع كنترل بالا تمايل بيشتري به گزارش تخلفات صورت گرفته دارند. رضايت شغلي بيشتر حسابرسان ميزان تمايل آنها به گزارش تخلفات را افزايش مي دهد. دانش افزايي: نتايج پژوهش ديدگاه جديدي در رابطه با نحوه بهبود جايگاه گزارش‌گري تخلفات در موسسات حسابرسي خصوصي ارئه مي‌نمايد.