بررسي ميزان رضايتمندي معلّمان درس زبان انگليسي از آموزش مجازي در برنامه‌ شاد

با توجّه به اهمّيّت كلاس‌هاي مجازي در دوران كرونا، پژوهش حاضر به بررسي ميزان رضايتمندي معلّمان درس زبان انگليسي در مقاطع متوسطه، از تدريس در شبكه‌ آموزشي دانش‌آموزان (شاد) در اين دوران (سال‌هاي ۱۳۹۹ و ۱۴۰۰) مي‌پردازد. همچنين، بررسي نگرش معلّمان اين درس به فرصت‌ها و چالش‌هاي برنامه‌ «شاد» و آگاه‌سازي جامعه‌ آموزشي از راهكارهاي رفع موانع اين برنامه از ديگر اهداف پژوهش است. شركت‌كنندگان اين پژوهش، ۵۵ معلّم زبان انگليسي در مقاطع متوسطه هستند. اين تحقيق به دو روش كمّي و كيفي انجام شده است. بخش كمّي شامل پرسشنامه‌اي است كه تلفيقي از چند پرسشنامه در زمينه‌ آموزش مجازي است (روايي پرسشنامه توسّط اساتيد گروه زبان انگليسي دانشگاه شهيد چمران اهواز مورد تأييد قرار گرفت و پايايي با روش كرونباخ آلفا 0.84 محاسبه شد) و بخش كيفي حاوي مصاحبه‌ نيمه‌ساختاريافته است. نتايج نشان مي‌دهد كه با استفاده از برنامه‌ «شاد» مسئوليت‌پذيري و درگيري اوليا با فرآيند ياددهي يادگيري دانش‌آموزان در اين درس افزايش يافته است. شناخته شدن معلّمان توانمند و استفاده از تجارب معلّمان از فرصت‌هاي برنامه‌ «شاد» است. معلّمان، مهم‌ترين چالش‌ها را مطابق انتظار نبودن سرعت انتقال و يادگيري مي‌دانند.