مقايسه‌ي اسيدهاي آلي و كي‌ليت‌ها بر افزايش گياه‌پالايي سرب از يك خاك‌ آلوده

گياه‌پالايي يكي از روش‌هاي حذف آلودگي سرب از خاك است و استفاده از كي ليت‌ها، كارايي اين روش را افزايش مي‌دهد. در اين تحقيق اثر كاربرد كي ليت‌هاي اتيلن دي آمين تترا استيك اسيد (EDTA) و دي اتيلن تري آمين پنتا استيك اسيد (DTPA) و اسيدهاي آلي شامل استيك اسيد (AA)، سيتريك اسيد (CA) و تارتاريك اسيد (TA ) با غلظت صفر و 10 ميلي مول بر كيلوگرم در خاك آلوده به سرب در 5 سطح غلظتي صفر، 100، 200، 300 و 400 ميلي‌گرم در كيلوگرم سرب از منبع نيترات سرب بر گياه پالايي گياه مرزه در قالب فاكتوريل به صورت طرح كاملا تصادفي با سه تكرار بررسي شد. نتايج نشان داد كه وزن خشك اندام هوايي گياه مرزه در حضور اسيدهاي آلي بيشتر از كي ليت‌هاي سنتزي افزايش يافت و با افزايش غلظت سرب به 300 و 400 ميلي‌گرم در كيلوگرم خاك، وزن خشك گياه كاهش يافت. اسيد استيك به‌طور مؤثري باعث افزايش غلظت سرب قابل دسترس در خاك شد و بيشترين مقدار آن در غلظت 400 ميلي‌گرم در كيلوگرم سرب در خاك به دست آمد. بيشترين پتانسيل استخراج گياهي با كاربرد استيك اسيد و در غلظت 100 ميلي‌گرم در كيلوگرم سرب در خاك مشاهده شد. اسيدهاي آلي در مقايسه با كي ليت‌ها نقش موثرتري در افزايش پتانسيل استخراج فلز سرب توسط گياه مرزه نشان دادند. نتايج اين پژوهش نشان داد كه گياه مرزه تا غلظت‌هاي 200 ميلي‌گرم بر كيلوگرم سرب در خاك توانايي بالايي را در استخراج گياهي سرب از خاك داشت و با توجه به اينكه انتقال فلز سرب از ريشه به اندام هوايي با كارايي بالايي انجام شد، مي‌توان از اين گياه و در حضور اسيدهاي آلي به عنوان متحرك كننده، براي فناوري پاكسازي خاك استفاده كرد.