تأثير هشت هفته تمرين تناوبي 30-20-10 برسطوح اسپكسين سرم و نيمرخ ليپيدي مردان ميانسال چاق

زمينه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسي تأثير تمرين تناوبي 30-20-10 بر سطح اسپكسين (spexin) سرم و نيمرخ ليپيدي مردان چاق بود تا بدين‌وسيله، تأثير فعاليت بدني بر افزايش اسپكسين و بهبود نيمرخ ليپيدي در مردان چاق سنجيده شود.مواد و روش‌ها: جامعة آماري پژوهش، 21 مرد چاق (ميانگين سني 9.06± 43.52 سال، وزن 16.42 ± 108.11 كيلوگرم، شاخص تودة بدني 7.14 ± 35.42 كيلوگرم بر متر مربع) بودند كه داوطلبانه در پژوهش حاضر شركت كردند و به‌طور تصادفي در گروه تمرين (11 نفر) و كنترل (10 نفر) قرار گرفتند. تمرينات به مدت هشت هفته و سه جلسه در هفته با تمرينات 30-20-10 شامل تمرينات تناوبي با شدت‌هاي تقريبي 30 ثانيه با شدت 30% ، 20 ثانيه با شدت 60 % و10 ثانيه با شدت 90-100% درصد ضربان قلب بيشينه انجام گرفت. اين تمرينات يك‌دقيقه‌اي، پنج بار (پنج دقيقه) تكرار شد و پس از پنج بار تكرار، دو دقيقه استراحت كردند و مجدد پنج تكرار بعدي را شروع كردند و در سه تا چهار نوبت دويدن تكرار شد. در پايان مداخله، اسپكسين سرم و نيمرخ ليپيدي به روش الايزا اندازه‌گيري شد. تغييرات درون‌گروهي با استفاده از آزمون t وابسته بررسي شد. در تحليـل داده‌ها در طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل از آزمون آنكوا استفاده شد كه در آن نمرات پيش‌آزمون به‌عنوان Covariate به‌كار رفت. تحليل‌هاي آماري در سطح آماري 0.05 ≥P  انجام گرفت. نتايج: با بررسي نتايج پژوهش مشخص شد كه تمرينات تناوبي 30-20-10 سبب افزايش معنادار ميزان اسپكسين در گروه تمرين نسبت به گروه كنترل شد (0.010= P). همچنين تمرينات تناوبي 30-20-10 موجب كاهش معنادار در ميزان متغيرهاي TG (0.001= P)، LDL-C (0.001=P)، كلسترول (0.001= P) و افزايش معناداري بر HDL-C (0.001= P) شد. بر پاية نتايج مشخص شد، بين كلسترول و تغييرات سطوح سرمي اسپكسين مردان ميانسال چاق همبستگي معناداري وجود دارد (0.004= P). همين‌طور بين تغييرات سطوح سرمي اسپكسين و تغييرات برخي از شاخص‌هاي آنتروپومتريكي مانند شاخص تودة بدني (0.05= P) و نسبت دور كمر به دور لگن (0.005= P) مردان ميانسال چاق همبستگي معناداري مشاهده شد.نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج پژوهش، افزايش معنادار اسپكسين سرم و  HDL-Cو كاهش معنادار كلسترول، تري‌گليسيريد و LDL-C، مي‌توان نتيجه گرفت كه هشت هفته تمرينات تناوبي 30-20-10، بر سطوح عوامل ذكرشده در مردان ميانسال چاق، تأثيرگذار است و شايد سبب افزايش سطوح سرمي اسپكسين و بهبود نيمرخ ليپيدي در اين افراد شود.