• شماره ركورد
    1347219
  • عنوان مقاله

    مقايسه‌ اثر تمرينات تاباتا روي سطوح نرم و سخت بر ساختار و عملكرد بطن چپ و برخي عوامل آمادگي جسماني بازيكنان زبده‌ فوتبال ساحلي

  • پديد آورندگان

    محمدي بازنشين ، حامد دانشگاه گيلان - دانشكده تربيت بدني و علوم ورزشي - گروه فيزيولوژي ورزش , دميرچي ، ارسلان دانشگاه گيلان - دانشكده تربيت بدني و علوم ورزشي - گروه فيزيولوژي ورزش , اراضي ، حميد دانشگاه گيلان - دانشكده تربيت بدني و علوم ورزشي - گروه فيزيولوژي ورزش

  • از صفحه
    94
  • تا صفحه
    104
  • كليدواژه
    آمادگي هوازي , توان بي‌هوازي , سرعت , چابكي , سطح ماسه
  • چكيده فارسي
    زمينه و هدف: تمرين مداوم روي ماسه به‌دليل هزينه‌ انرژي بيشتر نسبت به سطوح سخت ممكن است به تمرين‌زدگي منجر شود. بنابراين ايجاد تنوع در تمرينات ضروري خواهد بود. تمرينات تاباتا نوعي از تمرينات تناوبي با شدت بالاست كه تأثير آن بر بهبود برخي عوامل آمادگي جسماني بازيكنان رشته‌هاي تيمي گزارش شده است. با اين همه، پژوهشي درباره‌ تأثير آن بر آمادگي بازيكنان فوتبال ساحلي انجام نگرفته است. در نتيجه، هدف پژوهش حاضر مقايسه‌ اثر شش هفته تمرينات تاباتا روي كفپوش سالني نسبت به ماسه بر برخي عوامل آمادگي جسماني و ساختار و عملكرد بطن چپ فوتباليست‌هاي ساحلي زبده بود.مواد و روش‌ها: 16 بازيكن از يكي از تيم‌هاي ليگ برتري كشور به‌طور تصادفي به دو گروه مساوي شامل گروه ماسه و سالن تقسيم شدند. به‌جز جنس زمين تمرين، ساير متغيرهاي تمريني بين دو گروه مشابه بود. هر نوبت تمريني به‌ مدت چهار دقيقه (20 ثانيه فعاليت:10 ثانيه استراحت) انجام گرفت. تمرينات سه جلسه در هفته انجام گرفت و مدت هر جلسه 34 تا 39 دقيقه (هفت تا هشت ست) بود. شاخص‌هاي قلبي (اكوكارديوگرافي دوبعدي) و عوامل آمادگي جسماني، به‌ترتيب 72 ساعت و 48 ساعت پيش و پس از دوره‌ تمريني اندازه‌گيري شدند. همچنين غذاي مصرفي بازيكنان در روزهاي انجام آزمون‌، مشابه بود. از آزمون تحليل كوواريانس  براي بررسي تفاوت‌هاي بين‌گروهي در سطح 0.05 P استفاده شد.نتايج: افزايش حجم ضربه‌اي (SV؛ 0.001 P) و حجم پايان دياستولي بطن چپ (0.003=P) و كاهش ضخامت نسبي ديواره‌ خلفي بطن چپ (0.042=P) در گروه ماسه به‌طور معنا‌داري بيشتر از گروه سالن بود. به‌جز توان بي‌هوازي اوج در گروه سالن (0.604=P)، بهبود مشاهده‌شده در ساير عوامل آمادگي جسماني هر دو گروه معنا‌دار بود (0.05 P). با اين همه، از نظر مقادير نسبي VO2max (P = 0.58)، توان بي‌هوازي اوج (0.134=P)، كمينه (0.913=P) و متوسط (0.5=P)، توان انفجاري (0.702=P)، دوي سرعت 30 متر (0.23=P) و چابكي (0.884=P) تفاوت معنا‌داري بين گروه‌ها مشاهده نشد.نتيجه‌گيري: به‌نظر مي‌رسد شش هفته تمرينات تاباتا روي ماسه نسبت به كفپوش سالني موجب افزايش بيشتر SV بازيكنان زبده‌ فوتبال ساحلي از طريق بازگشت بيشتر خون وريدي به قلب مي‌شود. با اين همه، از نظر توان هوازي، شاخص‌هاي توان بي‌هوازي، توان انفجاري، سرعت حركت و عملكرد چابكي، تفاوتي بين انجام تمرينات روي ماسه يا كفپوش سالني مشاهده نشد. در نتيجه، استفاده از شيوه‌ تمرينات تاباتا روي كفپوش سالني استاندارد براي ايجاد تنوع در برنامه‌ آماده‌سازي بازيكنان فوتبال ساحلي يا در شرايطي كه به سطح ماسه دسترسي وجود ندارد، توصيه مي‌شود.
  • عنوان نشريه
    فيزيولوژي ورزش و فعاليت بدني
  • عنوان نشريه
    فيزيولوژي ورزش و فعاليت بدني