تأثير فعاليت آخر هفته (اوقات فراغت) بر كاهش استرس شغلي، تجربه بازيابي، بهزيستي روان‌شناختي و فرسودگي شغلي كاركنان پليس (مورد مطالعه: كاركنان كلانتري‌هاي شهرستان بابل)

زمينه و هدف: يكي از متغيرهاي تأثيرگذار در بازيابي انرژي، فعاليت آخر هفته (اوقات فراغت) است. بر اين اساس هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير فعاليت آخر هفته (اوقات فراغت) بر كاهش استرس شغلي، تجربه بازيابي، بهزيستي روان‌شناختي و فرسودگي شغلي در بين كاركنان كلانتري‌هاي شهرستان بابل، استان مازندران است.روش: روش پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر روش توصيفي-پيمايشي است. جامعه آماري شامل كاركنان كلانتري‌هاي شهرستان بابل و روش نمونه‌گيري طبقه‌اي است. ابزار جمع‌آوري اطلاعات پرسش‌نامه‌هاي استاندارد جئونگ و همكاران (2020) براي سنجش فعاليت آخر هفته (اوقات فراغت)، سوننتگ و فريتز (2007) براي متغير تجربه بازيابي، اوسيپو و اسپوكان (1987) براي استرس شغلي، ريف و همكاران (2008) براي بهزيستي روان‌شناختي و مسلش و جكسون (1997) براي فرسودگي شغلي است. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با استفاده از روش معادلات ساختاري و نرم‌افزار اسمارت پي‌آل‌اس بوده است.يافته‌ها: نشان داد كه فعاليت آخر هفته بر استرس شغلي، بازيابي خود و بهزيستي شناختي تأثير دارد و بازيابي خود بر استرس شغلي و بهزيستي روان‌شناختي تأثير دارد و درنهايت دو متغير استرس شغلي و بهزيستي روان‌شناختي بر فرسودگي تأثير دارد.نتايج: شغل انتظامي به‌دليل ماهيتي كه دارد جزء مشاغل با استرس بالا در دنيا است كه نمي‌توان ماهيت شغلي آن را تغيير داد در نتيجه توجه به فعاليت‌هايي آخر هفته كه باعث كاهش استرس شغلي و افزايش انرژي اين افراد مي‌شود داراي اهميت مضاعفي است