تحليل نشانه-معناشناختي تعاملي مراسم آييني «چله‌ ‌هاوين» با تاكيد بر نظريه كارناوال باختين

مراسم آييني چله هاوين داراي قدمتي تاريخي و مربوط به روستاي زردويي از توابع استان كرمانشاه است. اين رسم، هر ساله در امرداد و در طولاني‌ترين روز تابستان برگزار مي‌شود. بخش مهم اين مراسم را مردم و كشاورزان تشكيل مي‌دهند و هدف از برگزاري آن، در خلالِ اقدام براي تغيير زمان پرداخت خراج ساليانه و شكرگذاريِ برداشت محصول، ايجاد فرآيندي عقل محور جهت گذار از جامعه‌ تن-عادت به سوي تن-آشوب و نظامي‌آرمان‌گرا است. در اين نوشتار مي‌كوشيم با تاكيد بر نظريه‌ كارناوال باختين تحليلي نشانه-معناشناختي از اين مراسم ارايه شود. پرسش‌هاي سه‌گانه‌ اين پژوهش عبارتند از: 1) مهم‌ترين ويژگي‌هاي نشانه-معناشناختي مراسم چله‌‌هاوين چيست؟ 2) چه شاخصه‌هايي از اين مراسم بر نظريه‌ كارناوال باختين قابل انطباق هستند؟ 3) كاركردهاي آرماني اين مراسم در بررسي كارناوالي آن چيست؟ اين پژوهش و تحليل نشانه-معناشناختي به روش توصيفي–تحليلي و مورد پژوهي انجام شده و جمع‌آوري اطلاعات و تصاوير براساس مطالعات كتابخانه‌اي، ميداني، مصاحبه و استفاده از بايگاني تصاوير مربوطه استوار است. نتايج بررسي با تاكيد بر نظريه‌ كارناوال باختين فرآيندي نشانه – معنايي را نشان مي‌دهند كه، در اين مراسم مردم با استفاده از ابزار ماسك و عروسك، خنده و بدن گروتسك، ضمن حركت از خودمحوري به جمع‌گرايي، و عبور از وضعيت كاملا كلي و نا ايدار به وضعيت باثبات و تعريف شده كه در رويارويي و چالش با باورها، اعتقادات و معيارهاي ارزشي قرار گرفته است؛ و با از هم‌ گسيختنِ نظامِ تكرار و تن-عادت، در صدد نوعي دگرديسي به سوي آرمان‌گرايي و تغيير در آن به سوي نظام تن – آشوب هستند.