رابطه سبك‌هاي والديني و نشانه‌هاي افسردگي با ميانجي‌گري انعطاف‌ناپذيري روان‌شناختي نوجوانان

اين پژوهش باهدف تعيين رابطة سبك‌هاي والديني و نشانه‌هاي افسردگي با ميانجي‌گري انعطاف‌ناپذيري روان‌شناختي نوجوانان انجام شد. روش اين پژوهش توصيفي ازنوع همبستگي بود. جامعة آماري را كلية نوجوانان شهر كرمانشاه تشكيل داد. تعداد 308 نوجوان به‌صورت نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي انتخاب شدند. ابزارهاي مورداستفاده، پرسشنامه‌هاي افسردگي كواكس، شيوه‌هاي فرزند پروري بامريند و اجتناب و همجوشي بودند. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از آزمون‌هاي آماري همبستگي پيرسون و مدلسازي معادلات ساختاري استفاده شد. يافته‌ها نشان داد سبك‌ والديني مقتدرانه داراي اثر مستقيم بر نشانه‌هاي افسردگي بود؛ اما سبك‌هاي والديني مستبدانه و سهل گيرانه بر نشانه‌هاي افسردگي اثر مستقيم نداشت. سبك‌هاي والديني مستبدانه و سهل گيرانه داراي اثر مستقيم بر انعطاف‌ناپذيري روان‌شناختي بود؛ اما سبك‌ والديني مقتدرانه بر انعطاف‌ناپذيري روان‌شناختي اثر مستقيم نداشت. همچنين انعطاف‌ناپذيري روان‌شناختي داراي اثر مستقيم بر نشانه‌هاي افسردگي بود. نتايج غيرمستقيم مسيرها نشان داد كه فقط سبك‌هاي والديني مستبدانه و سهل گيرانه با ميانجي‌گري انعطاف‌ناپذيري روان‌شناختي بر نشانه‌هاي افسردگي معنادار بود. بر اساس نتايج اين پژوهش پيشنهاد مي‌شود كه رابطة بين سبك‌هاي والديني، انعطاف‌ناپذيري روان‌شناختي و نشانه‌هاي افسردگي در مداخله‌هاي مرتبط با سلامت رواني نوجوانان موردتوجه قرار گيرد.