سرمايه اجتماعي و ايجاد محيط اخلاقي مطلوب: تاكيد بر اعتماد و آگاهي دانشجويان نسبت به مسئولان اجرايي

زمينه: اعتماد اجتماعي به عنوان يكي از شاخص‌هاي سرمايه اجتماعي از مفاهيم جديدي است كه امروزه در بررسي‌هاي اقتصادي و اجتماعي جوامع توسعه يافته مطرح شده است. افزايش سطح اعتماد به عنوان يك سرمايه اجتماعي در شكل گيري يك محيط اخلاقي در جامعه اهميت فراوان دارد. از اين رو پژوهش حاضر با هدف ارزيابي نقش سرمايه اجتماعي در شكل گيري يك محيط اخلاقي با تاكيد بر اعتماد و آگاهي دانشجويان نسبت به مسئولان اجرايي (مطالعه موردي: دانشجويان دانشگاه آزاد  واحد گلستان) شكل گرفت. روش: پژوهش حاضر از لحاظ هدف كاربردي و از لحاظ روش توصيفي – تحليلي  بود. جامعه آماري پژوهش، دانشجويان دانشگاه آزاد گلستان بودند كه تعداد 384 نفر با روش تصادفي به عنوان نمونه انتخاب شد. ابزار تحليل پرسشنامه محقق ساز بود . داده هاي به دست آمده با استفاده از آزمون ناپارامتريك Chi-Square و نرم افزار spss تحليل شدند. يافته ها: نتايج آزمون كاي اسكوئر نشان داد كه دانشجويان كه با ضريب 26/38 درصد ميزان اعتماد پاييني نسبت به مسئولان اجرايي دارند. همچنين دانشجويان به ترتيب با ضرايب 74/79، 41/77، 51/64 و 35/76 درصد داراي  آگاهي عمومي و اجتماعي بالا و آگاهي اقتصادي متوسط و آگاهي سياسي بالا  هستند. نتيجه گيري: ايجاد محيط اخلاقي مطلوب سطوح بالايي از اعتماد را در ميان اقشار مختلف جامعه ايجاد مي كند .همچنين جامعه اخلاق مدار آگاهي را فضيلت دانسته و در افزايش آگاهي شهروندان خويش مي كوشد. با افزايش سطح اعتماد و آگاهي سرمايه اجتماعي تحكيم شده و جامعه مدني و حيات شهروندي استقرار مي يابد.