التزام به ارزشهاي اخلاقي در مكتب رمانتيسيم (با نگاهي به اشعار فريدون مشيري و ويليام بليك)

زمينه: جنبش رمانتيسم، احساسات شديد را منبعي اصيل براي تجربه زيبايي‌شناسانه مي‌داند و بر احساساتي از قبيل ترس، وحشت و حيرت تمركز دارد، به‌خصوص در مواجهه با زيبايي متعالي و زيبايي طبيعت. در اين نوشتار با تحليل اشعار فريدون مشيري و ويليام بليك نگرش اين دو شاعر به التزام به ارزشهاي اخلاقي در بستر مفاهيم مكتب رمانتيسيم بررسي مي شود. اهميت نوشتار به سبب برجسته شدن احساسِ انساني در تقابل با عقل گرايي اخلاقي در اشعار اين دو شاعر است. نتيجه گيري: تحليل اشعار نشان داده شد كه اخلاق رمانتيسيستي مشيري و بليك از اخلاق صرفاً فردي به نوعي اخلاق ديگري خواهانه براي پديد آمدنِ اجتماعي اخلاقي حركت مي كنند. در اشعار بليك موضوع ارزشهاي اخلاقي مبتني بر نگرشهاي اخلاقي فيلسوفاني چون روسو است اما مشيري نگرش خود درباره ارزشهاي اخلاقي را بر اساس مفاهيم ريشه دار در فرهنگ ايراني و ديني نظير عشق و از خودگذشتگي تبيين مي كند. همسويي اين دو شاعر در تأكيد بر ارزشهاي اخلاقي است كه فارغ از محاسباتِ سودانگارانه عقلي و مبتني بر محبتي بي چشمداشت به بشريت است. بايد تأكيد داشت كه ارزشهاي اخلاقي در اشعار اين دو شاعر برآمده از مباني فكر رمانتيسيم و مبتني بر آن است.