مقايسه عوامل مرتبط با بازگشت به اعتياد در بين دو گروه افراد با ترك قطعي و عود مجدد به مصرف مواد مخدر

هدف: هدف پژوهش حاضر مقايسه عوامل مرتبط با بازگشت به اعتياد در بين دو گروه افراد با ترك قطعي و عود مجدد به مصرف مواد مخدر بود. روش: روش پژوهش حاضر علي-مقايسه ‌اي بود. جامعه آماري پژوهش شامل همه افراد داراي تجريه ترك موفق و ناموفق مراجعه‌كننده به كمپ‌هاي زير نظر سازمان بهزيستي شهر مشهد بود. نمونه پژوهش شامل 100 نفر با عود مجدد (50 نفر) و ترك قطعي (50 نفر) بود كه به صورت هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه محقق‌ساخته بود كه از روايي و پايايي مناسبي برخوردار بود. يافته ها: نتايج نشان داد كه بين دو گروه از حيث متغيرهايي چون حمايت خانوادگي، كنترل خانوادگي، تجربه برچسب و طرد اجتماعي، پيوند با دوستان وابسته به مواد مخدر، و امكانات و خدمات مركز درماني تفاوت معناداري به نفع گروه ترك قطعي وجود داشت. به علاوه، از حيث متغيرهاي دسترسي آسان به مواد مخدر و دريافت پاداش از مصرف مواد بين دو گروه تفاوت معناداري وجود نداشت. نتيجه ‌گيري: با توجه به اينكه در زمينه بازگشت به اعتياد عوامل اجتماعي نقش كليدي دارند، داشتن ديدگاهي جامعه‌شناسي نسبت به نقش اساسي عوامل اجتماعي در كنار خدمات مراكز درماني جهت اثربخش كردن برنامه ‌ها و خدمات ارائه شده توسط مراكز سازمان بهزيستي و جلوگيري از عود مجدد لازم و ضروري است.