تأثير كم‌آبياري بر عملكرد، اجزاي عملكرد و كارايي مصرف آب در برخي رقم‌هاي سيب‌زميني ‏‏(‏Solanum tuberosum L.‎‏) حاصل از تلاقي داي الل‏

اين پژوهش به منظور ايجاد تنوع ژنتيكي و دستيابي به هيبريدهاي مناسب از نظر صفات زراعي، بازارپسندي و سازگار با شرايط اقليمي مناطق سيب زميني خيز كشور و متحمل به كم آبياري، به مدت دو سال (1395 و 1396) در منطقه اردبيل انجام شد. آزمايش به صورت اسپليت پلات بر پايه طرح بلوك‏هاي كامل تصادفي در سه تكرار انجام گرفت. كرت اصلي كم آبياريدر سه سطح (100، 80 و 60 درصد نياز آبي گياه) و كرت فرعي شامل 12 جمعيت سيب‏زميني بود. نتايج تجزيه واريانس نشان داد بين سطوح مختلف كم‌آبياري، ژنوتيپ و اثرمتقابل بين آنها از لحاظ صفات تعداد و وزن غده در بوته، عملكرد غده، تعداد ساقه اصلي در بوته و طول استولون تفاوت معني دار و از لحاظ صفت درصد ماده خشك غده فقط بين ژنوتيپ ها تفاوت معني دار مشاهده گرديد. دراين آزمايش از 279 تلاقي موفق 244 هيبريد انتخاب گرديد. هيبريدهاي انتخاب شده داراي 975/5 گرم و 7/5 غده در بوته بودند. در هر سه شرايط محيطي بيشترين وزن غده در بوته و عملكرد غده مربوط به هيبريد آگريا♀ × كايزر♂ و در شرايط نرمال و تنش ملايم متعلق به هيبريد كايزر ♀ × ساوالان♂ بود. بيشترين كارايي مصرف آب در هر سه شرايط محيطي (100، 80 و 60 آب قابل استفاده) در هيبريدهاي 2 ]آگريا (والد مادري) × كايزر (والد پدري)[ و 9 ]كايزر (والد مادري)× ساوالان (والد پدري)[ مشاهده گرديد.