اثر نانوسيال‌هاي مختلف با خواص تابع دما بر راندمان گرمايي دريافت كننده خورشيدي

دريافت كننده‌هاي حفره‌اي معمول‌ترين هندسه ها  در متمركزكننده‌هاي ديش خورشيدي به منظور دستيابي به عملكرد گرمايي بالا هستند. در پژوهش حاضر، به منظور طراحي بهينه دريافت كننده خورشيدي، جهت افزايش دماي سيال خروجي، متغيرهاي قطر و گام نوع خاصي از دريافت كننده، سرعت و نوع سيال و رژيم جريان بررسي شده است.  مناسبترين ابعاد دريافت كننده و رينولدز جريان، به ازاي پارامترهايي است كه منجر به بالاترين دماي خروجي سيال گردد. در اين بررسي يك متمركز كننده كروي با دريافت كننده حفره اي كروي در نظر گرفته شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه مناسبترين قطر لوله دريافت كننده و گام مربوط به آن به ترتيب 5 ميليمتر و 17 حلقه است. بيشترين دماي سيال خروجي در رينولدز 200 و رژيم جريان لايه اي بدست مي‌آيد. در اين بررسي همچنين دماي سيال خروجي با سيال كار روغن و نانوسيال روغن با نانو ذره در روزهاي مختلف سال با يكديگر مقايسه شده است. از روغن ترمينول با خواص تابع دما استفاده شده است. نانوذرات مس، اكسيد مس و آلومينا در درصد هاي حجمي صفر تا 5 درصد به روغن اضافه و دماي خروجي نانو سيال محاسبه شده است. نتايج اين مقايسه نشان مي‌دهد كه با افزودن نانوذره به روغن، دماي سيال خروجي افزايش خواهد يافت. مناسبترين نانوذره، مس با غلظت 5 درصد است كه باعث افزايش 118 كلوين دماي سيال خروجي مي‌گردد.