تحليل آسيب‌شناختي نماهاي مسكوني بر پايه اصول فقهي و اخلاقي و ارتباطات چهارگانه انساني

بي‌ترديد همه‌ي فعاليت‌هاي انسان از جمله ساختن شهرها، بايد در جهت فراهم آوردن محيط مناسب زندگي وي باشد. ساختار كالبدي شهرها و هر جزئي از آنها بايستي اصول و ارزش‌هاي معنوي و فرهنگي را به انسان متذكر گردد. اصول و ارزش‌ها بايد به گونه‌اي سازماندهي شوند كه همه‌ي نيازها و قواي انسان مورد توجه قرار گيرد. از منظر مضامين اسلامي، بستر اصلي براي شكوفا شدن قوا و نيازهاي مادي و فرامادي برقراري ارتباطات چهارگانه انسان است. اين پژوهش با هدف‌ آسيب‌شناسي وضعيت نماسازي در معماري معاصر ايران، اصول فقهي و اخلاقي حاكم بر نماي ساختمان‌هاي مسكوني را شناسايي مي‌كند؛ و با توجه به اصول شريعت اسلامي تبيين مي‌نمايد. مباني و ريشه‌ي اصلي اين موضوع و مباحث مربوط به آن را مي‌توان در قرآن، روايات، و احاديث جستجو كرد. در اين روند به منظور گردآوري داده‌ها از روش اسنادي و به منظور تحليل داده‌هاي حاصل از متون ديني از روش‌هاي تحليل محتواي كيفي و استدلال منطقي استفاده‌ شده است. پس از استخراج اصول مرتبط با دو بخش فقهي و اخلاقي، نحوه‌ي نمودپذيري آن در نماي ساختمان‌هاي مسكوني بيان گرديده‌ است. در نهايت به منظور آسيب‌شناسي وضعيت موجود و بيان تعارضات در نماي ساختمان‌هاي مسكوني در قياس با آموزه‌هاي قرآن و احاديث، اصول بدست آمده بر اساس روابط چهارگانه انسان بررسي گرديده است. نتايج اين پژوهش حكايت از آن دارد كه نماهاي مسكوني معاصر مخل در هر چهار نوع رابطه هستند و لذا بيش‌ترين تكرارپذيري در خصوص نوع رابطه تضعيف شده، مربوط به رابطه انسان با ديگران است. در نگاهي آسيب‌شناسانه به معماري نما چنين استنتاج مي‌شود كه برآيند آسيب‌هاي مختلف مطرح شده، علاوه بر تأثير منفي بر نماهاي شهري همه‌ي وجوه زندگي انسان را تهديد مي‌كند.