طراحي مدل اشتغال‌پذيري فارغ‌التحصيلان دانشگاه

هدف پژوهش حاضر، طراحي مدل اشتغال‌پذيري فارغ‌التحصيلان دانشگاهي است. به اين منظور از پژوهش كيفي، روش داده‌بنياد و مصاحبه‌هاي عميق استفاده شد. جامعۀ پژوهشي، اعضاي هيئت‌علمي دانشگاه شهيد چمران اهواز بودند و با استفاده از نمونه‌گيري نظري 15 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. متن مصاحبه پس از پياده‌سازي با استفاده از كدگذاري باز، محوري و گزينشي تحليل شد. مؤلفه‌هاي شناسايي‌شده از نتايج تحليل داده‌ها در قالب مدل پارادايمي عبارت‌اند از: شرايط علي (دانشجو، استاد، برنامۀ ‌درسي و عوامل آموزشي)، پديده‌ محوري (مهارت‌ها)، بستر حاكم (سياست‌هاي آموزش عالي، سياست‌هاي دولت، فلسفۀ دانشگاه، عوامل سازماني و فراسازماني، عوامل سياسي، اقتصادي، مديريتي و قوانين و مقررات)، شرايط مداخله‌گر (عوامل اجتماعي- فرهنگي)، راهبردها (بهبود كيفيت عملكرد دانشگاه، ارتقاي سطح تعاملات، ارتقاي جايگاه بين‌المللي دانشگاه، بهبود فعاليت‌هاي آموزشي و ارتقاي وضعيت آموزشي)، پيامد (اشتغال‌پذيري و نتايج حاصل از آن در سه سطح فرد، سازمان و اجتماع) است. در كدگذاري گزينشي شكل‌گيري اشتغال‌پذيري به‌عنوان هسته و مركز بحث مطرح و براساس آن نظريۀ اشتغال‌پذيري ارائه شد. مهم‌ترين وجه شباهت الگوي طراحي‌شده مربوط به طبقه‌هاي مهارت و برنامۀ درسي است. جامعيت مدل و در نظر گرفتن تمامي مؤلفه‌هاي مؤثر بر اشتغال‌پذيري مهم‌ترين وجه تمايز آن با تمام مدل‌هايي است كه تاكنون طراحي شده است.